Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

''Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ'' της Σπίθας Χολαργού







Ασυγκίνητοι μένουν οι λαοί της Ευρώπης μπροστά στο δράμα των προσφύγων;
Γιατί  οι Ευρωπαίοι δεν μαζεύουν χρήματα, τρόφιμα, φάρμακα και κουβέρτες για τους πρόσφυγες;
Γιατί οι λαοί της Ευρώπης δεν αντιδρούν που οι χώρες τους κλείνουν τα σύνορα και οι Ματατζήδες τους ψεκάζουν με χημικά τα παιδιά των προσφύγων, τις έγκυες και τους άντρες;
Την τιμή τους «ξεπλένουν» οι ελάχιστοι εθελοντές από τις χώρες της ΕΕ και οι Δανοί που αντέδρασαν στην απόφαση της κυβέρνησής τους να αρπάζει τα τιμαλφή των προσφύγων.
Αντίθετα στην Αυστρία το ναζιστικό κόμμα ξεπέρασε το 30%...  
Αλήθεια τί απέγιναν οι θεωρίες για το παγκόσμιο χωριό και την πολυπολιτισμική Ευρώπη; Κι ο θαυμασμός πολλών Ελλήνων για τους «πολιτισμένους, ευγενικούς και μορφωμένους Ευρωπαίους» παραμένει ακόμα φλογερός;
Οι λαοί της Ευρώπης οικοδόμησαν τις χώρες τους και τον πολιτισμό τους με τα τόσα επιτεύγματα, δημιούργησαν κράτη με καταπληκτικές δομές και κοινωνικό κράτος πάνω στις πλάτες των λαών που είχαν κατακτήσει.
Άγγλοι, Γάλλοι, Ισπανοί, Πορτογάλοι, Ιταλοί, Γερμανοί, Βέλγοι, Ολλανδοί αποικιοκράτες και κατακτητές λαών μέχρι πριν λίγες δεκαετίες κι έμποροι όπλων μέχρι σήμερα.
Αλήθεια με ποια αισθήματα διεθνιστικής αλληλεγγύης διαπαιδαγωγήθηκαν λαοί που ευημερούσαν από την αποικιοκρατία και μέχρι σήμερα ευημερούν από το εμπόριο όπλων;  
Κάθε κατάκτηση των Ευρωπαίων , σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, έγινε πάνω στο αίμα των λαών της Αφρικής, της Ασίας, των Ινδιών κ.λπ. Ακόμα και πάνω στο αίμα του ελληνισμού , μην το ξεχνάμε αυτό.
Ας μην μας παραμυθιάζουν ότι η Δύση έγινε από τον ελληνικό πολιτισμό. Τίποτα δεν κατάλαβε από τον δικό μας πολιτισμό.
Η Δύση δανείστηκε λέξεις από εμάς, όχι έννοιες. Η Δύση μίσησε το Βυζάντιο κι αργότερα κάθε επαναστατική μας πράξη ενάντια στον Οθωμανό κατακτητή. Φυσικά υπήρχαν κι εξαιρέσεις μεμονωμένων προσωπικοτήτων.
Η Δύση μας φέρεται χυδαία από το 1204 μέχρι σήμερα.
Η Δύση δεν προχώρησε ούτε βήμα από τον ατομοκεντρισμό του Διαφωτισμού. Χρήσιμος κι επαναστατικός τότε γιατί έπρεπε ο άνθρωπος να βρει το πρόσωπό του και να πάψει να είναι ένα ομιλών εργαλείο (ή πράγμα) στα χέρια του φεουδάρχη.
Χρήσιμος κι επαναστατικός τότε γιατί έπρεπε οι άνθρωποι ν’ απελευθερωθούν από την θρησκοληψία κι έπρεπε να φτιάξουν κράτη που να μην είναι θεοκρατικά.
Μόνο που η Δύση έμεινε εκεί και δεν προχώρησε ούτε ένα βήμα από την τετραγωνισμένη σκέψη, τον ωμό ορθολογισμό, τον δυϊσμό και τις τρομερές σταθερές της.
Η σημερινή αδιάφορη και ανάλγητη στάση της πλειοψηφίας των ευρωπαϊκών λαών απέναντι στους πρόσφυγες δεν είναι η εκτροπή της δήθεν δημοκρατικής Δύσης.  Είναι ο θρίαμβος της. Αυτό είναι το πραγματικό της πρόσωπο, ας το καταλάβουμε.
Η δημοκρατία, η ανεκτικότητα, η αλληλεγγύη των περασμένων δεκαετιών ήταν, απλώς, μια παρένθεση στην ιστορία των λαών της Δύσης. Ιστορία γεμάτη αίμα, πόλεμο, καταπίεση, δουλεμπόριο και  ρατσισμό. Υπάρχουν, βεβαίως, και οι φωτεινές εξαιρέσεις. Οι καλλιτέχνες, οι σοφοί, οι ποιητές της Δύσης και κάποιοι πολίτες ξεχωριστοί. Εξαιρέσεις όμως…
Τολμάνε και μιλάνε οι Αυστριακοί, οι Τσέχοι κι οι Ούγγροι για μας! Τολμάνε στην ΕΕ και βάζουν θέμα για το πώς διαχειριζόμαστε το προσφυγικό! Ποιοι; αυτοί;
Ας λένε ό,τι θέλουν. Εμείς γι άλλη μια φορά τους δείξαμε το πρόσωπό τους. Και γι άλλη μια φορά τους αποδείξαμε πως ό,τι κι αν μας κάνουν εμείς, ανάλγητοι, μισάνθρωποι και ρατσιστές δεν θα γίνουμε ποτέ. Φυσικά έχουμε κι εμείς τις κακές εξαιρέσεις μας. Τους φασίστες, τους ρατσιστές και τους εκμεταλλευτές.
Αλλά δεν υπάρχει ούτε μια σελίδα ιστορίας που να μπορεί να κρύψει τα αίσχη που έκαναν οι Δυτικοί στους λαούς της γης.
Αυτοί με την τετράγωνη σκέψη και την καρδιά που δεν χωράει σχέσεις παρά μόνον συμβάσεις. Αυτοί που στις γλώσσες τους δεν υπάρχουν οι έννοιες  παλληκάρι, λεβέντης και φιλότιμο… άραγε τυχαίο;


Σπίθα Χολαργού
26/2/2016

''Ο ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ'' της Σπίθας Χολαργού






Ασυγκίνητοι μένουν οι λαοί της Ευρώπης μπροστά στο δράμα των προσφύγων;
Γιατί  οι Ευρωπαίοι δεν μαζεύουν χρήματα, τρόφιμα, φάρμακα και κουβέρτες για τους πρόσφυγες;
Γιατί οι λαοί της Ευρώπης δεν αντιδρούν που οι χώρες τους κλείνουν τα σύνορα και οι Ματατζήδες τους ψεκάζουν με χημικά τα παιδιά των προσφύγων, τις έγκυες και τους άντρες;
Την τιμή τους «ξεπλένουν» οι ελάχιστοι εθελοντές από τις χώρες της ΕΕ και οι Δανοί που αντέδρασαν στην απόφαση της κυβέρνησής τους να αρπάζει τα τιμαλφή των προσφύγων.
Αντίθετα στην Αυστρία το ναζιστικό κόμμα ξεπέρασε το 30%...  
Αλήθεια τί απέγιναν οι θεωρίες για το παγκόσμιο χωριό και την πολυπολιτισμική Ευρώπη; Κι ο θαυμασμός πολλών Ελλήνων για τους «πολιτισμένους, ευγενικούς και μορφωμένους Ευρωπαίους» παραμένει ακόμα φλογερός;
Οι λαοί της Ευρώπης οικοδόμησαν τις χώρες τους και τον πολιτισμό τους με τα τόσα επιτεύγματα, δημιούργησαν κράτη με καταπληκτικές δομές και κοινωνικό κράτος πάνω στις πλάτες των λαών που είχαν κατακτήσει.
Άγγλοι, Γάλλοι, Ισπανοί, Πορτογάλοι, Ιταλοί, Γερμανοί, Βέλγοι, Ολλανδοί αποικιοκράτες και κατακτητές λαών μέχρι πριν λίγες δεκαετίες κι έμποροι όπλων μέχρι σήμερα.
Αλήθεια με ποια αισθήματα διεθνιστικής αλληλεγγύης διαπαιδαγωγήθηκαν λαοί που ευημερούσαν από την αποικιοκρατία και μέχρι σήμερα ευημερούν από το εμπόριο όπλων;  
Κάθε κατάκτηση των Ευρωπαίων , σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, έγινε πάνω στο αίμα των λαών της Αφρικής, της Ασίας, των Ινδιών κ.λπ. Ακόμα και πάνω στο αίμα του ελληνισμού , μην το ξεχνάμε αυτό.
Ας μην μας παραμυθιάζουν ότι η Δύση έγινε από τον ελληνικό πολιτισμό. Τίποτα δεν κατάλαβε από τον δικό μας πολιτισμό.
Η Δύση δανείστηκε λέξεις από εμάς, όχι έννοιες. Η Δύση μίσησε το Βυζάντιο κι αργότερα κάθε επαναστατική μας πράξη ενάντια στον Οθωμανό κατακτητή. Φυσικά υπήρχαν κι εξαιρέσεις μεμονωμένων προσωπικοτήτων.
Η Δύση μας φέρεται χυδαία από το 1204 μέχρι σήμερα.
Η Δύση δεν προχώρησε ούτε βήμα από τον ατομοκεντρισμό του Διαφωτισμού. Χρήσιμος κι επαναστατικός τότε γιατί έπρεπε ο άνθρωπος να βρει το πρόσωπό του και να πάψει να είναι ένα ομιλών εργαλείο (ή πράγμα) στα χέρια του φεουδάρχη.
Χρήσιμος κι επαναστατικός τότε γιατί έπρεπε οι άνθρωποι ν’ απελευθερωθούν από την θρησκοληψία κι έπρεπε να φτιάξουν κράτη που να μην είναι θεοκρατικά.
Μόνο που η Δύση έμεινε εκεί και δεν προχώρησε ούτε ένα βήμα από την τετραγωνισμένη σκέψη, τον ωμό ορθολογισμό, τον δυϊσμό και τις τρομερές σταθερές της.
Η σημερινή αδιάφορη και ανάλγητη στάση της πλειοψηφίας των ευρωπαϊκών λαών απέναντι στους πρόσφυγες δεν είναι η εκτροπή της δήθεν δημοκρατικής Δύσης.  Είναι ο θρίαμβος της. Αυτό είναι το πραγματικό της πρόσωπο, ας το καταλάβουμε.
Η δημοκρατία, η ανεκτικότητα, η αλληλεγγύη των περασμένων δεκαετιών ήταν, απλώς, μια παρένθεση στην ιστορία των λαών της Δύσης. Ιστορία γεμάτη αίμα, πόλεμο, καταπίεση, δουλεμπόριο και  ρατσισμό. Υπάρχουν, βεβαίως, και οι φωτεινές εξαιρέσεις. Οι καλλιτέχνες, οι σοφοί, οι ποιητές της Δύσης και κάποιοι πολίτες ξεχωριστοί. Εξαιρέσεις όμως…
Τολμάνε και μιλάνε οι Αυστριακοί, οι Τσέχοι κι οι Ούγγροι για μας! Τολμάνε στην ΕΕ και βάζουν θέμα για το πώς διαχειριζόμαστε το προσφυγικό! Ποιοι; αυτοί;
Ας λένε ό,τι θέλουν. Εμείς γι άλλη μια φορά τους δείξαμε το πρόσωπό τους. Και γι άλλη μια φορά τους αποδείξαμε πως ό,τι κι αν μας κάνουν εμείς, ανάλγητοι, μισάνθρωποι και ρατσιστές δεν θα γίνουμε ποτέ. Φυσικά έχουμε κι εμείς τις κακές εξαιρέσεις μας. Τους φασίστες, τους ρατσιστές και τους εκμεταλλευτές.
Αλλά δεν υπάρχει ούτε μια σελίδα ιστορίας που να μπορεί να κρύψει τα αίσχη που έκαναν οι Δυτικοί στους λαούς της γης.
Αυτοί με την τετράγωνη σκέψη και την καρδιά που δεν χωράει σχέσεις παρά μόνον συμβάσεις. Αυτοί που στις γλώσσες τους δεν υπάρχουν οι έννοιες  παλληκάρι, λεβέντης και φιλότιμο… άραγε τυχαίο;


Σπίθα Χολαργού
26/2/2016

Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΙΟΔΙΑ (ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ)


“Η Συντονιστική Επιτροπή Θεσσαλονίκης του Κινήματος Ενάντια στα Διόδια καλεί σε παράσταση διαμαρτυρίας την Τετάρτη 24 Φεβρουαρίου στις 13:00 το μεσημέρι στα κεντρικά γραφεία της Εγνατίας Οδού ΑΕ ενάντια στα εξοντωτικά πρόστιμα που επιβάλλει η εταιρεία σε συμπολίτες μας που πέρασαν τα διόδια χωρίς να καταβάλουν το αντίτιμο. Οι εκατοντάδες πολίτες οι οποίοι καλούνται σήμερα από την εταιρεία να πληρώσουν εξοντωτικά πρόστιμα συμμετείχαν στο κίνημα διεκδικώντας κατάργηση των αποικιοκρατικών συμβάσεων του ελληνικού δημοσίου με πολυεθνικές κοινοπραξίες και Έλληνες μεγαλοεργολάβους, τη μη ιδιωτικοποίηση των δημοσίων οδών της χώρας και την κατάργηση των διοδίων.
Απαιτούμε από το διοικητικό συμβούλιο της Εγνατία Οδός ΑΕ και από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ να ακυρώσουν άμεσα τις εντολές πληρωμής που έχουν αποστείλει στους συμπολίτες μας.
Διεκδικούμε από την κυβέρνηση την άμεση ανάληψη νομοθετικής πρωτοβουλίας για την απαλλαγή των συμπολιτών μας από τα τσουχτερά και εκδικητικά πρόστιμα. Ο αγώνας για κατάργηση των αποικιοκρατικών συμβάσεων και για την υπεράσπιση των δημοσίων αγαθών συνεχίζεται. Κανένας συναγωνιστής στα νύχια των μεγαλοεργολάβων και όσων τους υπηρετούν”.
Για πληροφορίες :
Γιώργος Θεοδωρόπουλος 6977034350
Χριστίνα Σουλτανίδου 6972024905
diodiastopthess@gmail.com

Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2016

Η ΚΑΤΑΦΩΡΗ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΏΝ ΣΤΑΘΜΩΝ

του Γιώργου Κασιμάτη


[Το κείμενα αυτό, εκτός από τους 16 τελευταίους στίχους που δεν είχαν γραφεί, δόθηκε ως απάντηση σε ερώτημα της εφημερίδας «Κυριακάτικη Δημοκρατία», η οποία, όμως, παρά τη σοβαρότητα του θέματος, δεν το δημοσίευσε!]

ΕΡΩΤΗΜΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Σχετικά με το ερώτημά σας για τη συνταγματικότητα της από 10.2.2016 τροπολογίας για την αδειοδότηση των νέων τηλεοπτικών σταθμών, σας στέλνω την ακόλουθη γνώμη μου:
Το άρθρο 15 παρ. 2 ορίζει ρητά ότι το καθεστώς αδειοδότησης για τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς υπάγεται στην έννοια του ελέγχου του κράτους, τον οποίο υπάγει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ανεξάρτητης αρχής. Είναι σαφές ότι, βάσει της διάταξης αυτής του Συντάγματος και βάσει του σκοπού της εν λόγω συνταγματικής εγγύησης, τόσο ο καθορισμός του αριθμού των δημοπρατουμένων αδειών, όσο και η όλη διαδικασία δημοπράτησης των τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας ανήκει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα του ΕΣΡ. Δεδομένου ότι το Σύνταγμα δεσμεύει και το νομοθέτη, η διάταξη της πρώτης παραγράφου της τροπολογίας που ορίζει τον αριθμό των δημοπρατούμενων σταθμών είναι αντισυνταγματική και ανυπόστατη. Αντισυνταγματική και ανυπόστατη είναι και η διάταξη της δεύτερης παραγράφου που μεταφέρει την αρμοδιότητα δημοπράτησης από την ανεξάρτητη αρχή του ΕΣΡ στον υπουργό. Όσον αφορά την τρίτη παράγραφο της τροπολογίας, που αναθέτει σε κοινή υπουργική απόφαση την τιμή εκκίνησης της δημοπρασίας είναι επίσης αντισυνταγματική, γιατί, βάσει της αρμοδιότητας ελέγχου του ΕΣΡ και τις εγγυήσεις του Συντάγματος για το λειτούργημα της τηλεοπτικής δράσης, πρέπει να υπάρχει καθορισμός από την ανεξάρτητη αρχή του ανώτατου πλαισίου εκκίνησης, ώστε να μην αποκλεισθούν φορείς λόγω οικονομικής αδυναμίας, που θα μπορούσαν να προσφέρουν υψηλότερη ποιότητα, σύμφωνα με τα κριτήρια του Συντάγματος. Η επίκληση της Κυβέρνησης στην εισηγητική έκθεση της διοικητικής αδυναμίας να λειτουργήσει αυτή τη στιγμή το ΕΣΡ είναι συνταγματικώς απαράδεκτη, γιατί, όχι μόνο μια προσωρινή διοικητική αδυναμία της ανεξάρτητης αρχής παρέχει τη δυνατότητα να μεταφερθεί η αρμοδιότητα σε άλλο όργανο, αλλά ακόμη και αν δεν είχε συσταθεί το ΕΣΡ, θα έπρεπε, σύμφωνα με το Σύνταγμα, να συσταθεί πρώτα, για να μπορεί να προσχωρήσει η αδειοδότηση. Αν μπορούσε κανείς να επικαλεσθεί αδυναμία λειτουργίας ενός συνταγματικού οργάνου, για να μεταφέρει την αρμοδιότητά του σε άλλο όργανο, θα μπορούσε να προκληθεί αδυναμία ακόμη και της Βουλής κι να αναλάβουν τη νομοθέτηση οι υπουργοί. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να πει ένας υπουργός ότι, επειδή η Βουλή είναι σε διακοπές και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απουσιάζει στο εξωτερικό, κάνω εγώ το νόμο! Η κυβέρνηση, για να αποκτήσει «δικά της» τηλεοπτικά κανάλια καταπατεί το Σύνταγμα; Αυτά είναι πρωτοφανή μέχρι γελοιότητας και εξευτελισμού κάθε έννοιας δικαίου και δημοκρατίας στη συνταγματική ιστορία της αστικής δημοκρατίας. Είναι κατάφωρος σφετερισμός συνταγματικής αρμοδιότητας από όργανο της Διοίκησης! Και όμως! Αυτή η πρωτοφανής νομοθετική πράξη θεωρήθηκε και από «νομική» γνωμοδότηση ως σύμφωνη με το Σύνταγμα!
Δε χρειάζεται να επισημάνομε ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν μπορεί παρά να αναπέμψει έναν τέτοιο νόμο.
Αυτό που πρέπει να ξέρουν οι υποψήφιες επιχειρήσεις για απόκτηση άδειας είναι ότι, με αυτή την τροπολογία, οι άδειές τους θα είναι απολύτως άκυρες και ανυπόστατες, δε θα μπορέσουν δε να σταθούν σε κανένα ελληνικό και ευρωπαϊκό δικαστήριο.

Πειραιάς, 12.2,2016
Γιώργος Κασιμάτης
Καθηγητής
ΠΗΓΗ:http://theodorakism.blogspot.gr/

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2016

Ο ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΚΑΙ Η ΧΑΡΤΟΠΕΤΣΕΤΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΑΣ

Του  ΣΩΤΉΡΗ  ΜΠΟΤΑ



Μία αιματηρή σελίδα της παγκόσμιας Ιστορίας άρχιζε την 1η  Σεπτεμβρίου του 1939 και θα τελείωνε στις 2 Σεπτεμβρίου του 1945.
Η Ιστορία γράφει νίκη των συμμάχων και ήττα του Γ’ Ράϊχ και της φασιστικής Ιταλίας. 
Είναι όμως τόσο απλά όλα ; Εκατομμύρια νεκροί, οικονομίες καταστραμμένες, σε εθνικό και ιδιωτικό επίπεδο. Η αρηιφιλία όμως ως ανέμελη γυνή, συνεχίζει το σεργιάνι της στις στράτες του κόσμου.
Αρχίζει μία αγγελική νέα ζωή; Προς το παρόν οριοθετείται το τέλος της Γηραιάς Αλβιώνας ως παντοκράτειρα δύναμη, νέα κράτη εμφανίζονται στον ορίζοντα ενώ στους ντορβάδες των γεωπολιτικών κρεοπωλείων, τεμαχίζονται άλλα και δημιουργούνται νέοι πόλοι γεωστρατηγικής πολιτικής.
Το τι όμως είναι πολιτική θέλει μεγάλη συζήτηση.
Η χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου χάνει την κυριαρχία της στον ασιατικό χώρο, χάρη σε δύο πυρηνικά μεταλλικά μωρά, που πετάχτηκαν στη γη της μα τρία χαμόγελα κάθονται σε κόκκινες πολυθρόνες του νέου ιστορικού 
σαλονιού. 
Τσάι, ουίσκι και βότκα τα ποτά. Τσώρτσιλ, Ρούσβελτ, Στάλιν.
Το αναπηρικό καροτσάκι δείχνει να αντέχει περισσότερο από τον κουρασμένο βηματισμό του Τσώρτσιλ και το φοβικό από την σκιά του τρέξιμο του Στάλιν. 
Γιάλτα. Ο μύθος θέλει οι τρεις νικητές να υπογράφουν την Συμφωνία χάραξης του νέου κόσμου, πάνω σε μία χαρτοπετσέτα. 
Θα ήταν ευχής έργο για τους λαούς αν όλα να τέλειωναν εδώ.
Ο μουσικός "Διόνυσος" του Μίκη Θεοδωράκη, παίρνει σάρκα και οστά. 
Ένα εθνικό έργο, που αγγίζει όμως όλους τους λαούς του πλανήτη και ας μην το ξέρουν. 
Η μουσική στην εισαγωγή επιβλητική και αινιγματική. Δεν υπάρχουν λόγια, η Ιστορία πολλές φορές μιλάει με την σιωπή της.
Η 11η Φεβρουαρίου του 1945 όμως έχει απογόνους : 
Δημιουργία του ΟΗΕ στις 26.6.1945 με δίδυμο αδέλφι το Διεθνές Δικαστήριο, με πρώτη έδρα την Χάγη.  Ποιούς όμως θα δικάσουνε; 

Ο Μίκης γράφει :

Γεια και χαρά σας
άσπιλοί μου δικαστές
είμαι μπροστά σας
βγάλτε νύχια και φωτιές
η τιμωρία τρομερή
πρέπει να βγει
από τη συνάθροιση αυτή

Κάψτε τους στίχους
κάθε μελωδία μαγική
που μας πηγαίνει
σ’ άγνωστη μεριά χιμαιρική

Γεια και χαρά σας
άσπιλοί μου δικαστές
είμαι μπροστά σας
βγάλτε νύχια και φωτιές
η τιμωρία τρομερή
πρέπει να βγει
από τη συνάθροιση αυτή

Γεια και χαρά
του κόσμου αυτού οι δυνατοί
είναι μπροστά σας
ρίχτε ψέμα και χολή
σαν τα βουνά
που κλείνουν μέταλλα σκληρά
και τα τρυπούν
και την καρδιά τους την πονούν
μα η καρδιά
μέσ’ απ’ τα νύχια τους γλιστρά
και τραγουδά

Παγάνα πάνε οι στρατιές
στου Διονύσου τις χορδές
για ν’ ανάψουνε φωτιές

Να κάψουν θέλουν το θεό
με τις νυφούλες στο πλευρό
και τ’ αγόρια στο χορό

Παγάνα πάνε οι στρατιές
στου Διονύσου τις χορδές
για ν’ ανάψουνε φωτιές

Διόνυσέ μου
με τ’ ασίκικα φτερά
παλληκάρι μου
με του τράγου το κορμί
παλληκάρι μου
σέρνεις πρώτος την πομπή
Διόνυσέ μου
κοίτα ποιος σ’ ακολουθεί
Έλληνες κι αλλοδαποί

Παγάνα πάνε οι στρατιές
στου Διονύσου τις χορδές
για ν’ ανάψουνε φωτιές

Να κάψουν θέλουν το θεό
με τις νυφούλες στο πλευρό
και τ’ αγόρια στο χορό

Ποιός σταματάει έναν κόσμο που τρέχει χωρίς να ξέρει το γιατί;
Κάτω από την ποδιά της Γιάλτας, γεννιέται στις 27.12.1945 και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ποιά έθνη όμως αφήνουν την εθνική τους οικονομία στα χέρια ενός παγκόσμιου Οργανισμού;
Και εγεννήθη άρρεν για να δώσει την απάντηση : το Ισραήλ ως κράτος γεννιέται στις 14.5.1948. Μια σφήνα ανάμεσα σε Ευρασία και Αφρικανική Ήπειρο. Είναι όμως μόνο μία σφήνα ή ο μοχλός για την πέτρα του Σίσσυφου; Ο μοχλός όμως έχει όνομα και ονομάζεται ΝΑΤΟ, που δημιουργείται στις 4.5.1949. 
Ο ιδρώτας στο πρόσωπο του Μίκη συνεχίζει να γίνεται στίχος και ο στίχος μουσική καταγράφοντας τις νεομιλιταριστικές αλυσσίδες του κόσμου, που παράλογα τον σέρνουν με πρόσχημα την ειρήνη, σε μικρές αρένες πολέμου 

Μιαν αλυσίδα
μου δένουν γύρω στο λαιμό
Είμαι αρκούδα
χορεύω γύφτικο σκοπό

Μέσα στα γήπεδα με γυμνάζουνε
τ’ άγρια πλήθη να χαιρετώ
με μαϊμούδες μαζί με βάζουνε
τ’ άγρια πλήθη να προσκυνώ.

Στη φυλακή μου
άγγελοι μπαίνουν σιωπηλοί
ήρθε το τέλος
δεν ήρθε ακόμα η αρχή.

Προφητικός ή στοχαστής μιάς Ιστορίας που ξεδιπλώνεται μπροστά μας σαν γυναίκα σε γαλλικό καμπαρέ προβάλλοντας τα κάλλη της, που μόνο οι πλούσιοι και οι ισχυροί μπορούν να γευτούν και οι άλλοι απλώς να βλέπουν.
Δεν υπάρχει αρχή, μόνο τέλος. Αυτός ο ιστός της μεταπολεμικής αράχνης, δημιουργεί ανάμεσα στις αγγελικές προθέσεις των νικητών, αρένες έριδος.  
Ανατολικό και Δυτικό μπλοκ. Σύμφωνο Βαρσοβίας και μία ιδέα από "νεκρό" ναζισμό, που είχε σχεδιαστεί από τον οικονομολόγο ναζιστή Βάλτερ Φουνκ, για την ενιαία γερμανοποιημένη Ευρώπη, με άξονα το γερμανικό μάρκο απέναντι στο δολάριο.
Μένει όμως μία ιδέα των σκελέθρων του ναζισμού; 
Μεταλλάσσεται και ονομάζεται ΕΚΑΧ στις 18.4.1951
Ποιος είναι ο σκοπός του;  Ευρωπαϊκη Ένωση. 
Μα λίγο πριν το 1951 Σχέδιο Μάρσαλ μαζί με βόμβες ναπάλμ στα βουνά της Ελλάδος, πλανιώνται πάνω από την νέο-χτιζόμενη Ευρώπη.
Ανατολικό και Δυτικό μπλοκ. Κομμουνισμός και Ευρωπαϊκή ευημερία, με ψήγματα αμερικανικού ονείρου. Ο διχασμός και τα μίση, είναι μέρος της παγκόσμιας ευημερίας που βιωματικά ο Μίκης εξιστορεί με στίχους και μουσική:

Κυνηγούσα μέσα στην Αθήνα
ήμουν τότε αμούστακο παιδί
είχα ένα πιστόλι και μια φίνα
αισιοδοξία τρομερή

Η καθοδήγηση με στέλνει
για να βρω έναν προδότη
που στη Γούβα τριγυρίζει
βρίσκω το σπίτι 
και την πόρτα του χτυπώ
κι η μάνα του με γέλιο με καλωσορίζει: 

’’Κάτσε, γιόκα μου, να ξαποστάσεις
όπου να’ναι ο γιόκας μου θα’ρθεί
για τη φτώχεια μας μη μας δικάσεις
η καρδιά μας μόνο είναι καλή΄΄

Τηνε κοιτάζω, σκέφτομαι πώς να της πω
πως ήρθα τον προδότη γιό της να σκοτώσω
πάνω στο αίμα του παιδιού της τ’ αχνιστό
μια Ελλάδα νέα πάω τώρα να στεριώσω

Οι καλοί όμως του κόσμου, δεν αφήνουν περιθώρια για μίση, πλάθουν τα πάντα αγγελικά και ο Οργανισμός Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι γεγονός. Οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί, κλείνουν πληγές. Κλείνουν;  Μερικά ονόματα ΜΚΟ, είναι αρκετά για να προσδιορίσουν το τόξο του κύκλου. Παρατηρητήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ανθρώπινα δικαιώματα χωρίς σύνορα, εθνική ένωση για την πρόοδο των έγχρωμων ατόμων, ταμείο υπεράσπισης παιδιών, προστασία και δικαιώματα προσφύγων.
Ποιοί προστατεύουν και ποιούς; Ανοίγονται χωματερές για να θάβονται πρωτογενείς καλλιέργειες. Η παραγωγή γίνεται κατόπιν νόμων των ισχυρών. Χώρες βαπτίζονται τριτοκοσμικές. Οικονομικές μέγγενες και μοναρχο-αυτόνομες κυβερνήσεις, δημιουργούν δρόμους προσφυγιάς και παγκοσμιοποιητές ρατσιστές πίσω από πήλινα ανθρωπιστικά προσωπεία, κατατάσσουν τους λαούς σε έγχρωμους και μη έγχρωμους.
Και μέσα σε όλα αυτά, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου που γεννήθηκε την 1.1.1995 ελέγχει με οικονομικούς όρους, ακόμα και την αυτονόητη διατροφή των λαών. Υψώνουν βουνά δύσβατα, για να ιδρώνουν οι λαοί στο διάβα τους και να τρομάζουν τις χαράδρες τους, βουνά που η παγκόσμια αλυσσίδα προστασίας του πλανήτη τα ονομάζει λεωφόρους ανάπτυξης και ευτυχίας. 
Οι μέρες της ζωής των λαών, γίνονται μετοχές και πουγγιά χρυσού τα ταμιευτήρια των ολίγων.
Ο Μίκης δεν σταματάει και υψώνει φωνή. Μιλάει για κάποια άλλα βουνά, για τα βουνά που οι λαοί ανασαίνουν οξυγόνο και ελπίδες ανοιξιάτικων χρωμάτων 

 Καλά βουνά μου μενεξιά 
στα σύννεφα ντυμένα
τι με κοιτάτε σοβαρά
βαριά και πονεμένα

Το μονοπάτι της ζωής
τώρα το παίρνω μόνος
όσο κι αν ψάξεις, δε θα βρεις 
πόσο πονάει ο πόνος

Κι εσείς, παιδιά ερημικά
τον κόσμο δεν κοιτάτε
μες στην κρυφή σας τη στοά
μονάχοι περπατάτε

Το μονοπάτι της ζωής
Τώρα το παίρνω μόνος
όσο κι ας ψάξεις, δε θα βρεις
πόσο πονάει ο πόνος΄


Κανείς δεν βρήκε το μέτρο για να μετρήσει τον πόνο, βρήκαν όμως τις βελόνες για να ράψουν τα νέα γεωωπολιτικά κοστούμια των ισχυρών, γιατί τα παλιά της Γιάλτας αρχίζει να τα τρώει ο σκώρος…

Πτώση του Ανατολικού μπλοκ. Συρρίκνωση της Σοβιετικής Ένωσης. Μοναρχο-επεκτατισμός της Αμερικής και η νέα γερμανοποιημένη Ευρώπη, όχι πιά σε ρόλο δορυφόρου αλλά σε υπαρκτό σώμα με σάρκα και οστά, θέλει να βάλει το δακτυλικό της αποτύπωμα στα υλικά προς ανακύκλωση της Γιάλτας, καθώς κάποιοι φροντίζουν να κάνουν τον δράκο της από μύθο ιστορία, με μια φωτιά στο στόμα που δεν είναι δικιά του.
Οι στρατιώτες δεν είναι πιά εθνοφύλακες. Παγκόσμιοι στρατοί θερίζουν τα χωράφια των κολλήγων και εισπράττουν μισθό από παγκόσμιους στρατηγούς του διεθνοποιημένου μας παράδεισου.
Η μπαγκέτα του Μίκη γίνεται ένα ηφαίστειο, που εκρύγνηται και χύνει τόνους λάβα, για να γεννηθεί πάνω στις στάχτες το νέο όνειρο. Οι νότες του, κραυγές αγωνίας και αφύπνισης. 
Τα Καλάβρυτα, ένας παγκόσμιους θρήνος και οι νέοι εκτελεστές, άεθνοι στρατιώτες.
Αν οι λαοί δεν αναλάβουν τις τύχες τους, το μέλλον είναι αβέβαιο.

Στρατιώτες ορκισμένοι
μπήκαν στα Καλάβρυτα
ξέρεις τι σε περιμένει
όλα μαύρα και άδικα

Του καιρού μας οι στρατιώτες
πώς να σ’ το πω
δεν ορκίζονται ποτέ
είναι όλοι ιδιώτες
πώς να σ’ το πω
Με προσωπικό σοφέρ

Στρατηγοί και Φαρισαίοι
μπήκαν στο κονάκι μου
ξέρω τι με περιμένει
Γράφω το χαρτάκι μου

Το εισόδημά μου γράφω
Πώς να σ’ το πω
κι αφαιρώ το νοίκι μου
και στο τέλος υπογράφω
πώς να σ’ το πω
και την καταδίκη μου

Αυτό μπορεί να φαίνεται σαν τέλος αλλά μέσα στον δαίδαλο   των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων που θέλουν λαούς δούλους και κυβερνώντες μαργιονέτες, είχε στηθεί το πείραμα. Η Ελλάδα περνάει την διαδικασία του Εμφυλίου και οι πειραματιστές μετράνε τις αντοχές της στα χρονόμετρα της Ιστορίας.

Δεκέμβρης. Και οι πειραματιστές στρατηγοί στο ξενοδοχείο που φέρει το όνομα της Γηραιάς Αλβιώνας, τεντώνουν το σχοινί.
Στόχος ο ακροβάτης λαός. Ένα πούρο και ένας Φλιτ Αμερικάνος, καταγράφουν την αγωνία του ιδρώτα και ο τελευταίος υπογράφει αυτόγραφα ναπάλμ για τους καταραμένους των αιώνων. Πάντα αυτές οι βόμβες πριν χρησιμοποιηθούν στο βάθος του χρόνου, πρέπει να δοκιμαστούν.
Εμφύλιος. Αν κατορθώσουμε να διαιρέσουμε έναν λαό, όλοι οι λαοί μας ανήκουν. 
Βιωματικά ο Μίκης με αίμα μελάνι γράφει … Γράφει για να αφυπνίσει, γράφει για να διδάξει.
Ξεπροβοδίζουν το παιδί στην παγωνιά
έχει τα χέρια του στο στήθος σταυρωμένα
δεν έχει όνομα δεν έχει φαμελιά
κι είχε τα νιάτα του στην άνοιξη ταμένα

Στις 10 του Δεκέμβρη
πομπή φανταστική
αγόρια και κορίτσια σκοτωμένα
στην άνοιξη περνούν ευτυχισμένα

Κι η άνοιξη σκεπάζει
μ’ ανθούς ιδανικά
κορμιά αδερφωμένα

Καθώς κοιτάζω το αγόρι το χλωμό
αρχίζει, σκέφτομαι, να λιώνει το ταξίδι
για όσους ζήσαμε εκείνο τον καιρό
και ό,τι πιστέψαμε θαμμένο έχει μείνει

Στις 10 του Δεκέμβρη
πομπή φανταστική
αγόρια και κορίτσια σκοτωμένα
στην άνοιξη περνούν ευτυχισμένα

Κι η άνοιξη σκεπάζει
μ’ ανθούς ιδανικά
κορμιά αδερφωμένα


Ποιοί είναι οι νεκροί; Αυτοί που θα γεννηθούν στο μέλλον. 
Ο Μίκης το προβλέπει. 
Προβλέπει το μέλλον του κόσμου, μέσα από τα δεινά της Ελλάδος. 
Η Ρωμιοσύνη έχει μία παγκοσμιότητα. Στρατολάτης των αιώνων, περνούσε πάντα μέσα από Θερμοπύλες θανάτου για να γεννάει αιωνιότητα.
Αυτό προσπάθησαν να σταματήσουν.
Τέλος Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και οι αναδημιουργοί του κόσμου μέσα από έναν τεχνητό παράδεισο που φτιάχνουν, δεν ξεχνούν να φυτέψουν την μηλιά και να βάλουν προστάτη το φίδι του υλισμού.
Ποιος θα επικρατήσει; Ποιος θα προδώσει; Ποιος θα είναι όμως ο νικητής; 
Ο Μίκης παίρνει την ζωή του και την κάνει ποίημα. Παίρνει την θλίψη του και δημιουργεί Σπίθα ελπίδας. Ξέρει. Αυτό που έρχεται είναι πιο μεγάλο και από την προδοσία που βίωσε η γενιά του. 
Ποιος κόσμος θα κλάψει για το αλυσόδεμα της παγκόσμιας Ρωμιοσύνης.

Θα σας μιλήσω μ’ ένα αλλιώτικο σκοπό
μη μου θυμώσετε πολύ, παρακαλώ
ψάχνω να βρω τη ρωμιοσύνη
κι αυτό το πάθος μού τη δίνει
Τη ρωμιοσύνη τώρα να την κλαις
να το συνηθίσεις να το λες
Στην απορία μου απάντηση ζητώ
με αποφεύγουνε, με παίρνουν για τρελό
η ρωμιοσύνη παντρεμένη
είναι ευτυχής και γκαστρωμένη
Τη ρωμιοσύνη τώρα να την κλαις
να το συνηθίσεις να το λες
Αυτά τα λόγια είναι παρανοϊκά
αφού γκαστρώθηκε, σημαίνει είναι καλά
με κουμπάρο τον Καρούδα
έξω οι βάσεις απ’ τη Σούδα
Τη ρωμιοσύνη τώρα να την κλαις
να το συνηθίσεις να το λες

1985. Ο μουσικός "Διόνυσος" κυκλοφορεί ανάμεσά μας, όμως η «ευημερία» που στήνει το Πασόκ στη χώρα, δημιουργεί πρεσβυωπία και κάνει δυσδιάκριτο αυτό που ο Θεοδωράκης βλέπει να στήνουν στο παγκόσμιο σκηνικό, πάνω στη ράχη της Ελλάδος.
Από το ’85 στην μεγάλη «ευτυχία» του ’89. Η προετοιμασία της πτώσης του Τείχους. Ποιο τείχος όμως αόρατο κτίζουν; 

Μέσα στα Τάρταρα να φωτίσουν
σαν τον αρχάγγελο να ξυπνήσουν

Ψηλά στα χέρια κρατούν
μαύρα πανιά και θρηνούν
του κόσμου μαύρες μάνες
ανάβουν λαμπάδες

Μέσα στα Τάρταρα να φωτίσουν
σαν τον αρχάγγελο να ξυπνήσουν

Να γίνει φως γαλανό
τραγούδι συμπαντικό
τη γη να κατακλύσει
και να μας οδηγήσει
μέσα στα κρύσταλλα της αβύσσου
μπροστά στις πύλες της παραδείσου

Μέσα στα κρύσταλλα της αβύσσου
μπροστά στις πύλες της παραδείσου

Μέσα στα κρύσταλλα της αβύσσου, θα απολογηθεί ο τεχνητός τους παράδεισος στους λαούς κλειδοκράτορες της Δημοκρατίας μα το ταξίδι ακόμα είναι μεγάλο. Φαίνονται όλα ισοπεδωμένα, φαίνονται ότι έχουν κερδίσει. 
Όλος ο πλανήτης, μια Καισαριανή. Στόχος όμως δεν είναι να σκοτώσουν το σώμα αλλά την ψυχή του λαού. Ο Διόνυσος όμως είναι το δυαδικό στοιχείο. 
Και εδώ έχουμε δύο στοιχεία : οι νεκροί και οι ζωντανοί. Γέφυρα επικοινωνίας, η ιστορία του πολιτισμού. Και οι νεκροί συμβουλεύουν πώς οι αγέννητες γενιές θα γίνουν οι αθάνατοι του κόσμου και θα διεκδικήσουν ό,τι στέρησαν σε αυτούς. 

Μια δρασκελιά Πετράλωνα Θησείο, 
δυο δρασκελιές Συγγρού Καισαριανή, 
βαθειά, μες στου μυαλού μου το αρχείο, 
συννεφιασμένη είναι πάντα η Κυριακή, 
βαθειά, μες στου μυαλού μου το αρχείο, 
συννεφιασμένη είναι πάντα η Κυριακή.

Μη με κοιτάς με μάτια βουρκωμένα, 
μες στην καρδιά μου τα `χω σφραγισμένα
τα όνειρά μας τα χαμένα.

Πρωί πρωί θα σεργιανίσω, 
θα πάρω δρόμο μακρινό, 
τους φίλους θ’ αποχαιρετίσω, 
να ξαποστάσω πριν να `ρθεί το δειλινό, 
τους φίλους θ’ αποχαιρετίσω, 
να ξαποστάσω πριν να `ρθεί το δειλινό.

Στο μακρινό ταξίδι μου, θα πάρω, 
όταν θα μείνω μόνος, με το Χάρο, 
το τελευταίο μου τσιγάρο.


Υπάρχει τέλος;  Υπάρχει αντιστροφή;  Θα υπάρξει επιτέλους γη για τα όνειρα των λαών; 
Όταν οι λαοί δικάσουν βάζοντας στο ψυγείο τις φωτιές που άναψαν οι μεταπολεμικοί τροπαιούχοι, τότε η πομπή, μπορούμε να πούμε, ότι συνεχίζεται. 
Ας μην βιαστούμε να προδιαγράψουμε τίποτα, πριν αναλύσουμε το παγκόσμιο έργο του Μίκη Θεοδωράκη «Διόνυσος». 
Αρκεί μόνο ένα πράγμα: να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν ως πολίτες και ως λαοί, για να μην γίνουν οι πατρίδες μας θυσία στον βωμό της παγκοσμιοποίησης.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΠΟΤΑΣ
                                                         
ΠΗΓΗ: http://sotirisbotas.blogspot.gr/

Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2016

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗ



Το Φως λιγόστεψε στην άκρη της πόλης είναι ο τίτλος της ποιητικής συλλογής της Αναστασίας Βούλγαρη, που παρουσιάστηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2016 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, στην Αθήνα. 


Για το βιβλίο μίλησαν ο φιλόλογος Μανώλης Χατζηνάκης, ο ποιητής Βασίλης Κουμής και ο ζωγράφος και συγγραφέας Ανδρέας Μαράτος. 
Η παρουσίαση έγινε με θεατρικό αναλόγιο, σε σκηνοθετική επιμέλεια του Αλέξιου Κοτσώρη, με τους ηθοποιούς:
Ευγενία Αποστόλου, Αλίκη Ζαχαροπούλου, Παναγιώτη Νάτση, Βασίλη Παλαιολόγο. 
Ο Στέφανος Κορκολής και η Σοφία Μανουσάκη πλαισίωσαν μουσικά την παρουσίαση, με τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη, αφού το βιβλίο είναι αφιερωμένο στον μεγάλο μας μουσουργό. 

Αποσπάσματα από την παρουσίαση: 




ΠΗΓΗ: Αναστασία Βούλγαρη








ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ :Απάντηση στη λογοκρισία



Όλη η πορεία της ζωής μου απέδειξε πιστεύω, ότι είμαι πολύ δυνατός! Και η δύναμή μου έγκειται στο γεγονός ότι είμαι πολύ ψηλός (εξωτερικά και εσωτερικά) και ως εκ τούτου, ως σήμερα στάθηκε αδύνατο για τους δημίους των εξουσιαστών -αυτών που με καταπατούν, όπως καταπατούν τον Λαό και την Πατρίδα μου- να φτάσουν τον πέλεκυ τόσο ψηλά, ώστε να με αποκεφαλίσουν. Όπως το κάνουν για κάθε «υπήκοο» που έχει το θράσος να εναντιωθεί στη θέληση των μεγάλων Αφεντικών της Μπανανίας.

Στα 1966 όπως ξέρετε, έκανα τον Μουσικό Αύγουστο στον Λυκαβηττό. Επί έναν ολόκληρο μήνα, με 20.000 ακροατές κάθε βράδυ -μιας και η νεολαία είχε σκαρφαλώσει στο λόφο που είναι πάνω από το θέατρο και είχε πλημμυρίσει την πλατεία. Μεταξύ των τραγουδιών ήταν κι ένα που αναφερόταν απαξιωτικά σε μια μεγάλη Αθηναϊκή εφημερίδα της εποχής εκείνης που με χτυπούσε ιδιαίτερα! Και τότε ο μέγας ιδιοκτήτης της ήρθε στο σπίτι μου για να με ικετεύσει να το αποσύρω ζητώντας μου χίλια συγγνώμη.

Αργότερα, στην εποχή της Χούντας, υπήρχε ένας ανταποκριτής της Γαλλικής εφημερίδας “Le Monde” ονόματι Marc Marceau, ο μόνος που επαινούσε φανατικά τους νέους εξουσιαστές. Και τότε, από τη Ζάτουνα, του αφιέρωσα ένα ολόκληρο τραγούδι, που το έπαιζαν όλοι οι ξένοι σταθμοί και στο τέλος το τραγούδησε και ο Υβ Μοντάν σε δίσκο στα γαλλικά… Όταν βρέθηκα στο Παρίσι στα 1970, λίγες μόνο μέρες μετά, δέχθηκα στο σπίτι μου την επίσκεψη του Διευθυντή αυτής της εφημερίδας (που στην Γαλλία είναι αληθινό καθεστώς), ο οποίος με ικέτευσε να το αποσύρω ζητώντας μου χίλια συγγνώμη.

Σήμερα, με την πλήρη αποσιώπηση του άρθρου μου «Ώρα Μηδέν», (όπως και όλων σχεδόν των άρθρων μου των τελευταίων ετών) από ΟΛΕΣ τις μεγάλες Αθηναϊκές εφημερίδες και τα μεγάλα Κανάλια, αποφάσισα να συνθέσω ένα ορατόριο, μέσα στο οποίο θα διακωμωδώ με θανατηφόρο χιούμορ και με το όνομα και το επώνυμό τους όλους ανεξαιρέτως τους ιδιοκτήτες, διευθυντές και αρχισυντάκτες των μεγάλων εφημερίδων και καναλιών, που θα είναι οι … «ήρωες» αυτού του νέου έργου…

Αυτή θα είναι η άμυνά μου και συγχρόνως η εκδίκησή μου, γιατί γνωρίζω καλά ότι όλοι αυτοί οι κύριοι δεν διστάζουν να πνίξουν τη φωνή ενός συμπατριώτη τους εκτελώντας δουλικά τις εντολές ενός κρυφού ξένου Διευθυντηρίου. Και μάλιστα τη φωνή κάποιου που κακοποιήθηκε στα μπουντρούμια της Μπουμπουλίνας υπερασπιζόμενος την Δημοκρατία και την Ελευθερία του Τύπου, που σήμερα έχει δυστυχώς χάσει τη μνήμη του.

Εγώ, ω θλιβεροί μου διώκτες, συμβαίνει να έχω συγκρουστεί με όλους τους μέχρι σήμερα ισχυρούς εξουσιαστές που βρήκα μπροστά μου και που θέλησαν να πνίξουν τη φωνή μου, τη φωνή της μουσικής μου, την σκέψη μου και τις ιδέες μου. Οι πιο πολλοί απ’ αυτούς είναι σήμερα ξεχασμένοι σκελετοί και όσοι δεν έχουν ξεχαστεί τελείως, αποτελούν θλιβερή ανάμνηση στα βάθη της μνήμης του Λαού. Αντίθετα ο Λαός αυτός εξακολουθεί να αγαπά το έργο μου και να εκτιμά την σκέψη και το ήθος μου, γιατί εξακολουθεί να με βλέπει ακέραιο, με το κεφάλι ψηλά και στη θέση του, μιας και όπως είπα, οι διώκτες μου είναι πολύ κοντοί για να με καρατομήσουν.

Αθήνα, 15.2.2016

Μίκης Θεοδωράκης

ΠΗΓΗ:http://www.mikistheodorakis.gr/

Κίνημα κατά των Διοδίων



Η διαγραφή των προστίμων είναι θέμα κοινωνικό, οδηγούν στην εξαθλίωση

Το Κίνημα κατά των Διοδίων παραχώρησε σήμερα, Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου, συνέντευξη Τύπου στην ΕΣΗΕΜΘ με θέμα τα εξοντωτικά πρόστιμα που επιβάλει η Εγνατία Οδός ΑΕ, σε πολίτες που πέρασαν τα διόδια χωρίς να καταβάλουν το αντίτιμο, συμμετέχοντας στο κίνημα “Δεν Πληρώνω”.
Ο Γιώργος Θεοφάνους, στον οποίο είχε επιβληθεί πρόστιμο 22.000 ευρώ και μέχρι τις 29 Φεβρουαρίου πρέπει να καταβάλει τα 8.400 ευρώ διαφορετικά κινδυνεύει να χάσει την κινητή και ακίνητη περιουσία του, διότι τα χρήματα αυτά έχουν περάσει στην εφορία του, ανέφερε πως δεν είναι ο μοναδικός. Είπε χαρακτηριστικά πως υπάρχουν εκατοντάδες άλλοι που είτε φοβούνται να το ανακοινώσουν, είτε προσπαθούν να τα πληρώσουν.
Εξήγησε ακόμη πως αυξήθηκε το ποσό. Πως λειτούργησε το σύστημα και έφτασαν τα χρήματα στις 22.000 ευρώ.
“Πέρα από την προσωπική μου περιπέτεια, είμαι ευχαριστημένος γιατί είμαι η αφορμή να έρθει στο φως μια μεγάλη αδικία. Το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί σε πολλούς ανθρώπους του “Δεν Πληρώνω” πρέπει να λυθεί. Υπάρχουν πολλοί σαν κι εμένα, αλλά δεν θέλουν να βγουν δημόσια.
Τα δικό μου θέμα ξεκίνησε τον περασμένο Ιούλιο όταν από την Εγνατία Οδό ΑΕ μου ήρθε πρόστιμο 430 ευρώ. Αν δεν το πλήρωνα γινόταν 8.400 το 20πλάσιο, αν δεν το πλήρωνα γινόταν το 50πλάσιο.
Δεν υπήρχε καμία δυνατότητα συνδιαλαγής με την Εγνατία Οδό. Στα τέλη Ιανουαρίου ήρθε πρόστιμο 22.000 ευρώ από αυτά τα 8.400 πέρασαν στην εφορία και πρέπει να τα πληρώσω ως τις 29 Φεβρουαρίου. Διαφορετικά η εφορία θα προβεί στις νόμιμες διαδικασίες που είναι οι κατασχέσεις.  Ολο αυτό έχει να κάνει με την οικονομική εξαθλίωση. Με την απώλεια της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Αποφάσισα να μην κλειστώ στο καβούκι μου.
Το ζήτημα με τα διόδια ήταν και ιδεολογικό. Τα διόδια είναι χαράτσια και όπως όλα τα άλλα χαράτσια δεν πρέπει να πληρώνονται. Πρέπει η κυβέρνηση να περάσει σε διαγραφή προστίμων το θέμα είναι κοινωνικό μας οδηγεί στην εξαθλίωση”.
Ο Νίκος Νούλας μέλος της συντονιστικής Επιτροπής του Κινήματος Κατά των Διοδίων ανέφερε πως ο στόχος με το νόμο Βορίδη – Ρέππα ήταν η ποινικοποίηση του κινήματος. Το κίνημα “Δεν Πληρώνω” ήταν εναντίον της είσπραξης διοδίων, της ιδιωτικοποίησης των Εθνικών Δρόμων, ενάντια των πολυεθνικών που λυμαίνονται τη χώρα. “Ο Σουφλιάς είχε παραχωρήσει 5 συμβάσεις σε μεγάλες εθνικές κοινοπραξίες”, είπε χαρακτηριστικά.
Το Κίνημα εναντίον των Διοδίων στηρίζει τους πολίτες που έχουν πρόστιμα, παραμένει ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις των εθνικών οδών.
“Οι πολίτες που έχουν προβλήματα με τα διόδια μπορούν να έρθουν σε επαφή μαζί μας. Είναι συλλογικό το πρόβλημα”.
den plirono (1)
Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής Σάββας Κωφίδης που ήταν γνωστός για τις δράσεις του στο κίνημα δεν πληρώνω, ο οποίος είναι μέλος της ομάδας Hasta La victoria siempre ανέφερε πως: “Είμαι άνθρωπος που θέλει να ασχολείται με τα κοινά. Πως δεν θέλω να αφήσω την τύχη της ζωής μου στα χέρια των άλλων. Αποφάσισα να αγωνιστώ με όσους κατηγορούνται και έχουν πρόστιμα. Η κυβέρνηση αυτή είναι καμουφλαρισμένη με σοσιαλιστικές ιδέες, όμως χρησιμοποιεί ωμή βία. Μας γυρίζει στον Μεσαίωνα. Εγώ θέλω να μπρώ να ζω ελεύθερος και να γυρίζω ελεύθερος στη χώρα μου. Αγωνίζομαι για να επιστρέψει η αξιοπρέπεια στην χώρα μας. Ομως, όπως έχω πει ο τίτλος δε θα έπρεπε να είναι “Δεν πληρώνω”… Θα έπρεπε να αλλάξει”.
Ο δικηγόρος Δημήτρης Σιανίδης, μέλος της επιτροπής αγώνα κατά των διοδίων Πιερίας εξήγησε τους λόγους για τους οποίος δεν μπορούν οι πολίτες να επιβαρυνθούν με την πληρωμή διοδίων. “Είχα την ευκαιρία να ασχοληθώ από το 2008 ως και σήμερα με το θέμα των διοδίων. Να εξηγήσουμε ποιος πρέπει να είναι ο χαρακτήρας τους. Ο δρόμος είναι κοινωνικό αγαθό; Ο αστικός κώδικας τον δέχεται ως κοινωνικότητα την κοινή χρήση των δρόμων.
Αυτό όμως, που πρέπει να εξηγήσουμε είναι πως εμείς στο κίνημα “Δεν Πληρώνω” δεν ήμασταν οι μπαταχτσήδες ή όπως αλλιώς ήθελαν να μας αποκαλούν, αλλά αρνούμαστε να πληρώσουμε γιατί είναι κοινωνικό αγαθό, ακόμα και όταν οι δρόμοι είναι σε ιδιώτες, δεν αναιρείται ο όρος τους.
Να πούμε πως η Ευρωπαϊκή Ένωση σε οδηγίας της και συγκεκριμένα στην 38/2006 τονίζει ότι το σύστημα διοδίων διασφαλίζει την άρτια οργάνωση, και κοινωνικό σύστημα είσπραξης διοδίων όταν είναι αποδεκτό από τους χρήστες. Δεν μετακινείται στον καταναλωτή. Ακόμη και η ΕΕ θέτει φραγμούς. Στην ΠΑΘΕ δεν τηρούνται όμως.
Η Εγνατία Οδός ΑΕ δεν πρέπει να λειτουργεί με σκοπό το κέρδος. Η Νομοθεσία πρέπει να αλλάξει. Δεν μπορεί να μην πληρώνονται τα διόδια και μέσα σε 20 μέρες να είναι το 20πλάσιο και έπειτα το 50πλάσιο και να πηγαίνει στην εφορία όπου έπειτα γίνεται κατάσχεση της περιουσίας, κινητής και ακίνητης.
Με την κρίση που μαστίζει τη χώρα, αυτό πρέπει να αλλάξει. Ολοι οι νόμοι πρέπει να εκδίδονται με βάσει κάποιες αρχές, με βάση το Σύνταγμα. Η υπόθεση Θεοφάνους όπως και υπάρχουν ακόμη εκατοντάδες τέτοιες περιπτώσεις. Μπορεί να γίνει νομοθετική ρύθμιση”.
Μάλιστα την ερχόμενη Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου θα γίνει κινητοποίηση έξω από τα γραφεία της Εθνικής Οδού στον παλαιό δρόμο Θεσσαλονίκης – Θέρμης.
Να σημειώσουμε ακόμη πως στη συνέντευξη Τύπου παραβρέθηκαν μέλη της Λαϊκής Ενότητας και η πρώην βουλευτίνα Δέσποινα Χαραλαμπίδου.
Τα τηλέφωνα που μπορούν οι πολίτες να επικοινωνούν με το Κίνημα εναντίον των Διοδίων είναι 6974.776774, 6977034350

Να σημειωθεί πως Τροπολογία – Προσθήκη που είχε επεξεργαστεί το Τμήμα Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ έπειτα από αίτημα βουλευτών, ειδικά της Βόρειας Ελλάδας, πριν από μήνες (έπειτα από τις εκλογές του Ιανουαρίου 2015) είχε απορριφθεί από την κυβέρνηση.
 ΠΗΓΗ:http://newreport.gr/