Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ : ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ ¨ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΦΩΣ¨

Πρόλογος του Μίκη Θεοδωράκη για το νέο βιβλίο της Αναστασίας Βούλγαρη

ΚΑΙ ΕΓΕΝΕΤΟ ΦΩΣ!
Η εξαίσια δουλειά που έγινε από την Αναστασία Βούλγαρη πάνω στο βιβλίο μου "Διάλογοι στο λυκόφως", προβάλλοντας συνοπτικά
την πεμπτουσία της φιλοσοφίας μου για τη ζωή,την κοινωνία, την πολιτική και τον πολιτισμό και πάνω απ’ όλα για την Ελλάδα, θεωρώ ότι βοηθάει αποτελεσματικά την κατανόηση της στάσης μου μέσα στον σύγχρονο κόσμο και προ παντός μέσα στη σημερινή Ελλάδα.
Δεν μπορώ να ξέρω τις σκέψεις και τις ιδέες που επικρατούν μέσα στο ανώνυμο πλήθος των Ελλήνων, όμως ανάμεσα σε μένα και στους επώνυμους όλων των ειδικοτήτων, υπάρχει χάος.
Δεν έχω τίποτα το κοινό μαζί τους. Ανήκουμε σε διαφορετικούς κόσμους. Και έτσι εξηγείται η σχιζοφρένεια με την οποία αντιμετωπίζομαι στη χώρα μου. Δηλαδή, ταυτόχρονα μίσος και
αγάπη, εκτίμηση και περιφρόνηση, αποδοχή και απόρριψη κλπ.
Γι’ αυτό, η συνοπτική και ανάγλυφη προβολή των ιδεών μου όπως προβάλλονται από το κείμενο της Βούλγαρη, έχει για μένα τεράστια
σημασία. Ακριβώς γιατί βοηθάει το πλατύ κοινό να κατανοήσει τους λόγους για τους οποίους υπάρχει αυτό το χάος που με ακολουθεί από
τη στιγμή της πρώτης μου κοινής προσπάθειας και της πρώτης πνευματικής μου δημιουργίας έως σήμερα, δηλαδή της μεγάλης αποδοχής από τον ανώνυμο λαό και της απόλυτης απόρριψης
από μέρους των επωνύμων και κυρίως των εξουσιαστών παντός είδους.
Για τους λόγους αυτούς, θεωρώ την διάδοση του νέου βιβλίου μου (καθώς και εκείνου που θα ακολουθήσει με τίτλο Μονόλογοι εις εαυτόν) ως την τελική προσπάθεια της ζωής μου να φύγω από αυτόν τον κόσμο με την συνείδησή μου ήσυχη.
Είναι για μένα απόλυτη ανάγκη, να προβληθούν οι λόγοι και οι αιτίες που οδήγησαν όλους αυτούς να προσπαθούν (και δυστυχώς να
καταφέρουν τελικά) να πνίγεται η φωνή μου, να διαστρεβλώνεται η σκέψη μου, να εκμηδενίζεται η πολιτική μου στάση, να απαγορεύεται το μουσικό μου έργο, να αγνοούνται οι πάσης φύσεως ιδέες και απόψεις μου και η όλη στάση μου, ακόμα και όταν κατά κοινή ομολογία βοήθησαν την πρόοδο του λαού μας και της χώρας μας, όπως το Κίνημα των Λαμπράκηδων, η Πολιτιστική Άνοιξη του ’60, η ίδρυση του Πατριωτικού Μετώπου και γενικά ο αγώνας μου
κατά της χούντας.
Μπορεί απ’ τη μια μεριά να με γεμίζει με υπερηφάνεια το γεγονός ότι ένας ξένος λαός και δη ο γερμανικός, εκτιμά τόσο πολύ το έργο
και τις ιδέες μου, ώστε να ιδρύεται στο Βερολίνο η Theodorakis Academy, μια Ακαδημία που θα μελετά, θα αναλύει και θα προβάλλει το έργο μου συνολικά, δηλαδή τόσο το μουσικό όσο και το πνευματικό-ιδεολογικό, την ώρα που στην χώρα μου η τάξη των επωνύμων πάσης φύσεως το αγνοεί είτε το γνωρίζει και το φιμώνει.
Δηλαδή να με τιμούν οι ξένοι και η επίσημη Ελλάδα να προσπαθεί να με προσβάλει. Αυτό το μαύρο πέπλο που σκεπάζει τη ζωή μου, θα
πρέπει να κοπεί με το μαχαίρι, όπως ο Γόρδιος Δεσμός.
Και το μαχαίρι αυτό είναι η ενημέρωση του ελληνικού λαού για τα πραγματικά αίτια που δεν είναι άλλα παρά οι ιδέες μου, όπως περιγράφονται με σαφήνεια στα βιβλία που προανέφερα.
Γι’ αυτό καλώ τους φίλους μου και όσους αγαπούν το έργο μου να ενημερωθούν και να ενημερώσουν, ώστε να διαλυθεί αυτή η
ομίχλη που με σκεπάζει και με πνίγει.
Αθήνα, 12.9.2016
Μίκης Θεοδωράκης

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2016

ERT open:ΤΑ ΟΧΙ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ

Την 28η Οκτωβρίου στις 21:00 με 22:00 η ΕΡΤopen έχει την τιμή να φιλοξενεί στην εκπομπή της Χρύσας Αριάδνης Κουσελά «ΕΡΤopen Πολιτισμός» την συγγραφέα και μέλος της ΣΠΙΘΑΣ, ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΒΟΥΛΓΑΡΗ.



Σε μια συζήτηση για τα διαχρονικά ΟΧΙ του ελληνικού λαού απέναντι στην εξάρτηση και στην επιβολή και για τον καθοριστικό ρόλο του Πολιτισμού στους αγώνες για την Ελευθερία!

Η Αναστασία Βούλγαρη μας ταξιδεύει πίσω στο χρόνο και μας υπενθυμίζει τον Αγώνα των ανθρώπων του Πνέυματος σε κάθε "σκοτεινή" περίοδο της πατρίδας. Σε σύγκριση με το παρόν εντοπίζει την ανάγκη να υπερασπιστεί ο λαός τα ΟΧΙ του, και προτρέπει τόσο τον κόσμο του Πνεύματος και της Τέχνης, όσο και τους απλούς πολίτες να αναλάβουν ενωμένοι, την ιστορική ευθύνη που τους αναλογεί!

ΠΗΓΗ:www.ertopen.com

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2016

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΝΑΖΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ

Της Αναστασίας Βούλγαρη



                              Λεπτομέρεια από το έργο «Διαδήλωση Κατοχής», του Β. Σεμερτζίδη

ΑΝΤΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ 

Το μικρό τούτο αφιέρωμα στην Πνευματική Αντίσταση στα χρόνια της γερμανοϊταλικής κατοχής, αφιερώνεται σ' εκείνους τους καλλιτέχνες, τους δημιουργούς και τους διανοούμενους, οι οποίοι επιμένουν να αντιστέκονται στον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό και στα πρότυπα τα οποία, σήμερα, επιβάλλει. Σε όποιους  υπηρετούν την ελληνική Τέχνη και Σκέψη, καθώς και τα πανανθρώπινα ιδανικά της ανεξαρτησίας, της ελευθερίας και της ειρήνης. 
Αφιερώνεται σ' εκείνους τους καλλιτέχνες που παραμένουν ραγισμένοι μέσα τους και αφουγκράζονται την ψυχή τού αιώνιου ανθρώπου.  

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΑΥΘΟΡΜΗΤΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΙΑΚΕΣ ΠΡΑΞΕΙΣ

Ο πνευματικός σκοταδισμός που είχε επιβάλει στη χώρα μας ο δικτάτορας Ι. Μεταξάς δεν στάθηκε ικανός να κάμψει το πνεύμα ελευθερίας των Ελλήνων καλλιτεχνών και διανοουμένων. Γι αυτό, αμέσως μετά την εισβολή από τον ιταλικό φασιστικό στρατό στις  28 Οκτωβρίου 1940, η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων συγγραφέων, των διανοουμένων  και των καλλιτεχνών εντάχθηκαν στην Εθνική Αντίσταση. 
Οι πρώτες αυθόρμητες αντιστασιακές πράξεις πραγματοποιούνται από τους καθηγητές Νίκο Βέη, καθηγητή της Βυζαντινής και Νεοελληνικής φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών) και από τον Χ. Θεοδωρίδη, καθηγητή της φιλολογίας στη Θεσσαλονίκη. Ο Βέης μετατρέπει το φροντιστήριο του σε αντιστασιακό «κρυφό σχολειό» και ο Θεοδωρίδης σε μια φοιτητική διαδήλωση πετά από το μπαλκόνι του την ελληνική σημαία στους φοιτητές, οι οποίοι την αναπετούν στον επικεφαλής της διαδήλωσης καθηγητή Κωνσταντίνο Τσάτσο κι εκείνος, με υψωμένη τη σημαία, εκφωνεί λόγο προς τους φοιτητές του και τους καλεί σε αντίσταση. 
Ιδιαίτερης σημασίας είναι ο αντιστασιακός λόγος που εκφώνησε ο καθηγητής Ανατομίας και ακαδημαϊκός Γεώργιος Σκλαβούνος, όταν οι Γερμανοί ναζί πρότειναν στην Ακαδημία Αθηνών να ιδρύσουν ένα Υδροβιολογικό Ινστιτούτο στον Πειραιά. Μαζί με τον Σκλαβούνο αντιτάχθηκαν στην πρόταση των Γερμανών οι ακαδημαϊκοί Ιωακείμογλου και Δοντάς.     



                                                      «Απελευθέρωση», του Α. Τάσσου

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ. Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Από τον κύκλο των συγγραφέων της εποχής δεν έλειψε σχεδόν κανένας. Η συντριπτική πλειοψηφία εντάχθηκε στο ΕΑΜ. Ακόμα και οι ελάχιστοι που δεν συμμετείχαν ενεργά στην Αντίσταση, συμπαραστάθηκαν στους αγωνιζόμενους συγγραφείς και ποιητές. Είναι γεγονός ότι από τους Έλληνες συγγραφείς ούτε ένας δεν συνεργάστηκε με τους Ιταλούς ή τους Γερμανούς κατακτητές. 
Πολύτιμες πληροφορίες μας δίνει η πεζογράφος Έλλη Αλεξίου, μέλος της –ηρωικής τότε-  Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (Ε.Ε.Λ) και μέλος του ΕΑΜ. 
Το 1941 η Ε.Ε.Λ. αριθμούσε περίπου 110 μέλη. Πρόεδρος της ήταν ο Άγγελος Σικελιανός. Σχεδόν όλοι οργανώθηκαν στην Αντίσταση εκτός από τους πολύ ηλικιωμένους ή τους βαριά ασθενείς, όπως οι Γρυπάρης, Δροσίνης, Μαλακάσης, Ξενόπουλος, Παλαμάς και Τραυλαντώνης, οι οποίοι όμως στήριζαν το ΕΑΜ. 
Πλάι στους συγγραφείς της ΕΕΛ στρατεύτηκαν και οι νέοι συγγραφείς της εποχής. Η ενότητα και η ομοψυχία των συγγραφέων διατηρήθηκε ακέραιη καθ’ όλη τη διάρκεια του αντιστασιακού αγώνα.
Λειτουργούσαν κατά ομάδες. Υπήρχε η ομάδα των Ακρίτα Λουκή, Ηλία Βενέζη, Κ.Θ .Δημαρά, Θεοτοκά και Σικελιανού ( οποίος εγκαινιάζει την αντιστασιακή ποίηση) . Η ομάδα «Αμπελοκήπων» με τους Τάσο Αθανασιάδη, Έλλη Αλεξίου, Όμηρο Μπεκέ κ.ά. Η ομάδα της «Καλλιθέας» με τους Κορδάτο, Σκίπη, Χατζίνη, Βαλέτα, Δεληγιάννη-Αναστασιάδη, Λουντέμη κ.ά. Ο Λουντέμης έφτιαξε κι άλλη ομάδα στην οποία συμμετείχε και ο Καραγάτσης. Υπήρχαν ακόμα η ομάδα «Παλαιού Φαλήρου» και η ομάδα «Κρητικών». 
Ανάμεσα στους αντιστασιακούς συγγραφείς ήταν οι: Κώστας Βάρναλης, Μέλπω Αξιώτη, Μάρκος Αυγέρης, Δημήτρης Γληνός,  Γιώργης Λαμπρίνης, Αιμίλιος Χουρμούζιος, Διδώ Σωτηρίου,  Ναπολέων Λαπαθιώτης, Γιάννης Ρίτσος, Νίκος Καζαντάκης,  Γαλάτεια Καζαντζάκη,  Θέμος Κορνάρος, Νικηφόρος Βρεττάκος   και πάρα  πολλοί άλλοι. 
Οι αντιστασιακοί συγγραφείς παρήγαγαν τεράστιο πνευματικό έργο. Έγραφαν στον παράνομο τύπο, όπως η «Ελευθερία», ο παράνομος «Ριζοσπάστης», τα «Σοβιετικά Νέα», (στη συντακτική ομάδα συμμετείχε και η Ηλέκτρα Αποστόλου) και ο «Πρωτοπόρος». Έγραφαν και στον μη παράνομο τύπο, όπως τα «Καλλιτεχνικά Νέα», τα «Γράμματα», τη «Νέα Εστία», τα «Φιλολογικά Χρονικά», η «Πρωία». 
Εξέδιδαν  ποιήματα εμπνευσμένα από την αντιστασιακή δράση του λαού, έγραφαν θεατρικά έργα, τα οποία έστελναν στις απελευθερωμένες περιοχές, όπου οι χωρικοί οργάνωναν θεατρικές παραστάσεις. Συνέγραφαν ποιήματα, ύμνους και θούριους, που τα μελοποιούσαν οι αντιστασιακοί συνθέτες και κυκλοφορούσαν από χέρι σε χέρι και τραγουδιόντουσαν μυστικά.
Κατά την περίοδο της Αντίστασης παρατηρείται μεγάλη εκδοτική δραστηριότητα, αλλά γίνονται και μεταφράσεις ξένων συγγραφέων. 
Εκτός από τη συγγραφική τους δραστηριότητα οι συγγραφείς συμμετείχαν στις πανελλήνιες και κλαδικές απεργίες και  στις διαδηλώσεις. Συνέγραφαν τα παράνομα φυλλάδια και τις προκηρύξεις και τα πετούσαν κάτω από τις πόρτες των σπιτιών. Διατηρούσαν παράνομο ραδιόφωνο και διέδιδαν τις απαγορευμένες ειδήσεις. 
Επίσης οι συγγραφείς οργάνωναν τα περίφημα «πάρτυ», όπου οι καλεσμένοι αντί εισιτηρίου έδιναν οικονομική ενίσχυση για τον ένοπλο αγώνα. Οι συγγραφείς οργάνωναν εράνους. Συνέγραφαν σκετς για κουκλοθέατρο και  καραγκιόζη που παίζονταν στα σπίτια, στα παιδικά συσσίτια και στα νοσοκομεία. Ο Βασίλης Ρώτας είχε φτιάξει δικό του κουκλοθέατρο όπου παίζονταν δικά του σκετς.  
Στα τέσσερα χρόνια της κατοχής,  ο λαός πλησίασε τους συγγραφείς και οι συγγραφείς, για πρώτη φορά, εγκατέλειψαν τον κλειστό τους κύκλο, επικοινώνησαν με τον λαό και στρατεύθηκαν στον αγώνα για την απελευθέρωση της πατρίδας.
Τα συνθήματα κατά την περίοδο της απελευθέρωσης είναι ενδεικτικά αυτής της μοναδικής σχέσης λαού-καλλιτεχνών που είχε δημιουργηθεί: «Οι συγγραφείς στην υπηρεσία του λαού» και «η Τέχνη για το λαό και από το λαό». 
Πολλοί συγγραφείς φυλακίστηκαν ή έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Από τις στερήσεις και την πείνα χάθηκαν ο νεαρός ποιητής Αηδονόπουλος Γιάννης, ο Αντώνης Γιαλούρης, ο Γρίβας Αναστάσιος και ο Ιωάννης Γρυπάρης. Ο Ναπολέων Λαπαθιώτης αυτοκτόνησε όταν έφτασε στο τελευταίο στάδιο της κατάρρευσης και της απόγνωσης από την πείνα. 
Φυλακίστηκαν οι: Βενέζης Ηλίας, ο Χρυσόστομος Γανιάρης. Η γυναίκα του Ευφημία Γανιάρη εκτελέστηκε. Συνελήφθησαν ακόμα οι: Φώτος Γιοφύλλης, Άγγελος Δόξας,   Θέμος Κορνάρος, Γιώργης Λαμπρινός, Πανσέληνος Ασημάκης, Ζήσης Σκάρος, Σωτήρης Σκίπης, Μανόλης Δερμιτζάκης κ.ά. 
Εκτελέστηκαν οι Πασχαλινός Φώτης-ποιητής, Μάστορας Στάθης-συνθέτης και καθηγητής μαθηματικών, καθώς και η φιλότεχνη Μάστρακα Μάρω, η οποία διέθετε το σπίτι της για τις συνεδριάσεις των αντιστασιακών καλλιτεχνών. 
Αλλά το μαρτυρολόγιο, των εκτελεσμένων και των βασανισμένων δημιουργών στα στρατόπεδα και στις φυλακές, δεν τελειώνει εδώ…

                                            Αποψη  στρατοπέδου της Γύαρου έργο του Γ. Φαρσακίδη

Ο ΤΥΠΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ  
«Καθήκον της Τέχνης είναι να ριχτούν οι ιεροφάντες της στον αγώνα με πάθος άδολο, με πίστη και αγάπη φλογερή προς την Ελλάδα και το λαό της. Μπροστά στα μάτια μας δημιουργεί τη ζωή του, τη ζωή μας, ζυμώνει με το αίμα του τη λευτεριά και τον πολιτισμό τής Ελλάδας. Ας πάρουμε μέρος στον αγώνα του για την εθνική λευτεριά, για τη λαοκρατία. Είναι το γόνιμο έδαφος όπου θα βλαστήσει και θα λουλουδίσει η Τέχνη και ο νεοελληνικός πολιτισμός», γράφει στο πρώτο τεύχος του περιοδικού «Πρωτοπόρος» με τίτλο «Πρωτοπόροι στον Αγώνα», όπου αναλύονται τα ιδανικά των λογοτεχνών της Αντίστασης.   
Σημαντική ήταν οι αρθογραφία ενάντια στους αδιάφορους καλλιτέχνες της εποχής. Παράδειγμα το κείμενο του Νίκου Παππά στα «Φιλολογικά Χρονικά», όπου ο αρθογράφος επιτίθεται ενάντια σ’ εκείνους «που γράφουν "ανάερα, φωτεινά, γαλάζια, επιδερμικά", δίχως ν’ ακούν "άλλους ήχους, κανένα βογγητό, καμμιά φωνή που να μοιάζει με ανθρώπινη"». (Βουρνάς σ. 223). 
Ο Βάρναλης, επίσης, είχε δημοσιεύσει πύρινα κείμενα ενάντια «στη φυγή στο "Εγώ"». 
Σημαντικά σ’ αυτή την κατεύθυνση ήταν τα θεατρικά κείμενα –κυρίως μονόλογοι- που δημοσιεύονταν στον αντιστασιακό Τύπο και τα οποία σατίριζαν τους ατομιστές και τους φυγόπονους, οι οποίοι απουσίαζαν από τον πανελλήνιο αντιστασιακό αγώνα. 
Ιδιαίτερη μνεία οφείλουμε στην καθημερινή εφημερίδα «Πρωία», της οποία αρχισυντάκτης ήταν ο Καραντζάς και μέλη της συντακτικής της ομάδας οι: Κ. Βάρναλης, Ν. Βέης, Γ. Θεοτοκάς, Ν. Βρεττάκος, Μ. Λουντέμης, Ναπ. Λαπαθιώτης και πολλοί άλλοι. 
Η «Πρωία» ήταν ο πνευματικός καθοδηγητής του αγωνιζόμενου έθνους. Οι στήλες της εφημερίδας συμπεριελάμβαναν πλούσια αρθρογραφία, επιφυλλίδες, συζητήσεις και χρονογραφήματα. Επίσης κείμενα και μικρές μελέτες για την τέχνη, την πεζογραφία, την αρχιτεκτονική, ακόμα και την πολεοδομία. Ακόμα συμπεριελάμβαναν αναλύσεις και στοχασμούς για θέματα όπως «η τέχνη για τον Λαό», «Τέχνη και κοινωνία» και άρθρα για τον κινηματογράφο, τη μουσική, τον χορό, τη γλώσσα, την παιδεία κ.ά.    
Παράλληλα με τα εμψυχωτικά, καλλιτεχνικά  και θεωρητικά κείμενα, συγγράφονται και  δημοσιεύονται επιστημονικές μελέτες και στοχασμοί, όπως οι μελέτες των Λίνου Πολίτη, Π. Λεκατσά, Γ. Ζώρα κ.ά, για τον Σολωμό, τον Κάλβο και  τον Όμηρο, αντιστοίχως. 
Στη «Νέα Εστία» εκδίδεται ένα μικρό ανθολόγιο από προοδευτικούς εκκλησιαστικούς ρήτορες της περιόδου της Τουρκοκρατίας, οι οποίοι με τα κείμενά τους εμψύχωναν το σκλαβωμένο γένος. 

                                 " Τσαγκαρίνες" της Κατερίνας Χαριάτη - Σισμάνη

ΟΙ ΖΩΓΡΑΦΟΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

Ο Μυτιληνιός, ιστορικός τέχνης , τεχνοκριτικός και μέλος του ΕΑΜ, Γιώργος  Πετρής  μας δίνει τις πληροφορίες για τους αντιστασιακούς εικαστικούς καλλιτέχνες. 
Η πιο σημαντική δουλειά των καλλιτεχνών ήταν η χάραξη και η εκτύπωση της αντιστασιακής αφίσας. Σύμφωνα με τον Πετρή, ήταν η ζωγραφική της εποχής. Παράδειγμα οι αφίσες του χαράκτη Α. Τάσου.
Οι ζωγράφοι, με κίνδυνο της ζωής τους, σκαρφάλωναν σε τοίχους και ζωγράφιζαν μεγάλες παραστάσεις κι έγραφαν συνθήματα. Στην ουσία εικονογραφούσαν τα συνθήματα της στιγμής, λειτουργώντας καθοδηγητικά προς τις οργανώσεις αλλά και εμψυχωτικά ως προς το φρόνημα του αγωνιζόμενου λαού. 
Στην Καισαριανή, στην οδό Συγγρού αλλά και σε κάποια σημεία του Κουκακίου υπήρχε πλήθος τέτοιων εικονογραφήσεων και ζωγραφιών. 
Ο Σπύρος Βασιλείου, εμπνεόμενος από την Αντίσταση δημοσιεύει στη «Νέα Εστία» ξυλογραφίες του με θέματα από δημοτικά τραγούδια.  
Οι Γιώργος Φαρσακίδης, Δημήτρης Γιολδάσης, Κατερίνα Χαριάτη - Σισμάνη, Μέμος Μακρής, Γιάννης Κεφαλληνός, Λουκία Μαγγιώρου, Βάσω Κατράκη, Χρήστος Δαγκλής, Βάλιας Σεμερτζίδης, Χρήστος Καπράλος, Α. Τάσσος, Κώστας Γραμματόπουλος, Αννα Κινδύνη, Γιάννης Στεφανίδης, Ασαντούρ Μπαχαριάν, Γιώργος Σικελιώτης, Γ. Βελισσαρίδης, Θανάσης Απάρτης, Ορέστης Κανέλλης και πολλοί άλλοι ακόμα εικαστικοί καλλιτέχνες, δημιούργησαν αντιστασιακά -λαϊκά έργα τέχνης  υψηλής αισθητικής και τα έθεσαν στην υπηρεσία του αγώνα.  


                              Το θεατρο του βουνου

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Πληροφορίες  μας δίνει ο Θαλής Δίζελος. 
Το αντιστασιακό θέατρο  ξεκινά με την αντιφασιστική σάτιρα εναντίον των Ιταλών κατακτητών με θεατρικά κείμενα που γελοιοποιούν τους Ιταλούς φασίστες. Στη συνέχεια δημιουργείται το θέατρο της πόλης, των φυλακών, του στρατοπέδων και το θέατρο του Βουνού στις μαχόμενες και στις  απελευθερωμένες περιοχές.  
α) Το θέατρο στην πόλη 
Οι περισσότεροι ηθοποιοί ήταν μέλη της Αντίστασης και κάποιοι είχαν ενταχθεί στον ένοπλο αγώνα. Ακολούθησαν την ίδια τακτική με τους συγγραφείς: Συμμετοχή στις θεατρικές παραστάσεις, συμμετοχή στις διαδηλώσεις, στο μοίρασμα προκηρύξεων και στην κοινωνική αλληλεγγύη. 
Παρέκαμπταν τη γερμανική λογοκρισία, συχνά με κίνδυνο της ζωής τους, ενώ οι παραστάσεις της  Επιθεώρησης έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση του αντιστασιακού φρονήματος του λαού. 
Το βασικό πρόβλημα των ηθοποιών ήταν η επιβίωση, ειδικά κατά τις περιόδους που η επιτροπή λογοκρισίας έκλεινε όποιο θέατρο είχε παραβεί τους κανόνες της λογοκρισίας. (Η επιτροπή  αποτελούνταν από Ιταλούς, Γερμανούς και Έλληνες φασίστες και διατηρούσε το όνομα που της είχε δώσει ο Μεταξάς: «Διεύθυνση Λαϊκής Διαφωτίσεως»). Οι χρηματικές ποινές που επέβαλλαν οι Γερμανοί στα θέατρα γονάτιζαν τους θιάσους. Τότε οι ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου ίδρυσαν την Επιτροπή Συσσιτίου για τους ηθοποιούς που έμεναν άνεργοι. 
Οι Γερμανοί τρομοκρατούσαν τους ηθοποιούς με συχνές συλλήψεις.  
Ένας ακόμα κίνδυνος για τους ηθοποιούς, αλλά και για το κοινό, ήταν οι βομβαρδισμοί καθώς ελάχιστα θέατρα είχαν καταφύγια, γι αυτό οι θίασοι προσπαθούσαν να παρουσιάζουν τα έργα τους σε χώρους όπου υπήρχαν καταφύγια. 
Ένα μεγάλο πρόβλημα επίσης ήταν ότι οι συγγραφείς των χωρών που πολεμούσαν τον Άξονα ήταν απαγορευμένοι από τη λογοκρισία και οι θίασοι είχαν έλλειμμα  ρεπερτορίου, καθώς το ελληνικό δραματολόγιο ήταν σχετικά φτωχό. Οι θίασοι αντιμετώπισαν αυτό το πρόβλημα αλλάζοντας το όνομα του συγγραφέα (π.χ. από αγγλικό σε γαλλικό ή ιταλικό), και τα ονόματα των ηρώων. Διατηρούσαν όμως το κείμενο αυτούσιο.  
Στον αγώνα  μπήκε και το Θέατρο Τέχνης και μάλιστα είχε το θάρρος να ανεβάσει το απαγορευμένο έργο του Μαξίμ Γκόρκυ «Βυθός».
Οι ηθοποιοί του Εθνικού Θεάτρου έδειξαν αξιόλογη αντιστασιακή δράση μέσα από τον «Συνεταιρισμό ηθοποιών και τεχνικού προσωπικού Εθνικού Θεάτρου». Το 1943 έγινε το γνωστό μπλόκο του Εθνικού, όπου συνελήφθησαν ο Πέλος Κατσέλης, ο Γιάννης Βεάκης και  ο Γ. Γληνός. 
Επίσης το Θέατρο Πάνθεον είχε μεγάλη αντιστασιακή δράση με τον θίασο Βεάκη-Μανωλίδου-Παπά-Δενδραμή. 
Από τους Γερμανούς εκτελέστηκαν ο ηθοποιός Λέανδρος Καβαφάκης και η χορεύτρια Μανταλένα.        
β) Το θέατρο του Βουνού 
Πληροφορίες μας δίνει ο συγγραφέας Γεράσιμος Σταύρου.
Ο χώρος του θεάτρου: Σε μια σχολική αίθουσα ή στην πλατεία του χωριού στηνόταν ένα ξύλινο θεατρικό πατάρι. Η σκηνή φωτιζόταν από λυχνάρια ή γκαζόλαμπες που κουβαλούσαν οι χωρικοί από τα σπίτια τους. Για αυλαία χρησιμοποιούσαν ένα κομμάτι πανί, συνήθως, από συμμαχικό αλεξίπτωτο. Στο θέατρο μαζευόταν όλο το χωριό και οι περαστικοί αντάρτες. 
Είναι γνωστό, ότι  οι Γερμανοί συχνά εφορμούσαν στα χωριά και τα μακέλευαν. Μόλις τελείωνε το κακό ,οι χωρικοί έβγαιναν από τις γύρω κρυψώνες τους κι εκεί στο ρημαγμένο τους χωριό έστηναν αμέσως μια θεατρική παράσταση. Τόσο μεγάλη  σημασία έδιναν στον ρόλο που έπαιζε το θέατρο στη ζωή τού αγωνιζόμενου λαού.    
Ένα μεγάλο πρόβλημα ήταν η έλλειψη ρεπερτορίου. Τότε οι χωρικοί είτε έγραφαν μόνοι τους τα έργα (όσα αγόρια και κορίτσια είχαν έφεση προς τη λογοτεχνία) ή παράγγελναν έργα στους αντιστασιακούς συγγραφείς. Συχνά υπήρχε ομαδική συγγραφή θεατρικών έργων από τους νέους των χωριών. Στη συνέχεια, οι τοπικές οργανώσεις αντάλλασαν τα έργα κι έτσι παίζονταν σε όλες τις απελευθερωμένες περιοχές. 
Ο κύριος εμψυχωτής του θεάτρου του Βουνού ήταν ο Βασίλης Ρώτας, ο οποίος ανέβηκε σε όλα τα βουνά για να δώσει παραστάσεις με δικά του έργα σε μουσική και σκηνοθεσία από τον ίδιο. Ο Ρώτας ίδρυσε τον «Θεατρικό όμιλο ΕΠΟΝ Θεσσαλίας» και ο φιλόλογος και  ποιητής Γ. Κοτζιούλας ίδρυσε στα βουνά της Ηπείρου, με την υποστήριξη του ΕΛΑΣ,  τη «Λαϊκή Σκηνή».
Το κουκλοθέατρο του Βουνού είχε αναλάβει ο Γ. Ακίλογλου.

 «ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΚΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΑΜΕ» 
Τα λαϊκά τραγούδια της αντίστασης, τα δημοτικά, τα κλέφτικα  και τα επαναστατικά τραγούδια  εμψυχώνουν τον αγωνιζόμενο λαό και τους αντάρτες των βουνών.  
Τραγούδια της κατοχής γράφτηκαν από λαϊκούς συνθέτες όπως οι: Βασίλης Τσιτσάνης, Δημήτρης Γκόγκος ή Μπαγιαντέρας, Μιχάλης Γενίτσαρης, Σπύρος Καλφόπουλος, Οδυσσέας Μοσχονάς, Μαρίνος Γαβριήλ, Στέλιος Κερομύτης.
Ακόμα και συνθέτες του λεγόμενου αστικού τραγουδιού συνέθεσαν τραγούδια αντιστασιακά, όπως ο Νίκος Γούναρης –συνέθεσε κυρίως τα τραγούδια που τραγούδησε η Βέμπο κατά την περίοδο των μαχών στην Αλβανία- και ο Αττίκ. 
Ο Αλέκος Ξένος συνέθεσε αντιστασιακά τραγούδια και συμφωνικά έργα. 
Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν μέλος της ΕΠΟΝ Αθήνας.  
Ο ΕΠΟΝίτης και στη συνέχεια μέλος της ένοπλης πολιτοφυλακής Αθήνας, Μίκης Θεοδωράκης συνέθεσε έργα μουσικής δωματίου, συμφωνικά έργα, σονατίνες  και αντιστασιακά τραγούδια, όπως οι «Πέντε ναύτες» σε ποίηση Φώτη Αγγουλέ, ο «Ύμνος της ΕΠΟΝ», και ο «’Ύμνος του ΕΛΑΝ» (Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Ναυτικό), αλλά και κύκλους αντιστασιακών τραγουδιών, όπως το «Εξορία Α’», σε ποίηση Πάνου Λαμψίδη-ψευδώνυμο Φ. Φωτεινός. 

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Η Πνευματική Αντίσταση στη φάση της ανάπτυξης του απελευθερωτικού αγώνα ενέπνευσε στον λαό την πίστη στον εαυτό του. Όταν το ΕΑΜ αγκάλιασε τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού και μεγαλούργησε, η Πνευματική Αντίσταση διαπαιδαγώγησε τον λαό και σήκωσε μαζί του την Ελλάδα, δημιουργώντας έτσι το μεγάλο θαύμα της νέας ελληνικής αναγέννησης. 
Η ελληνική πνευματική και καλλιτεχνική δημιουργία, κατά την περίοδο της κατοχής, ήταν και παραμένει μοναδική στην Ευρώπη, τόσο σε ποσότητα όσο και σε ποιότητα. Σήμερα, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι οι Έλληνες δημιουργοί της Εθνικής Αντίστασης δημιούργησαν μια νέα ευρωπαϊκή καλλιτεχνική πρωτοπορία.   
  

Τετάρτη, 26 Οκτωβρίου 2016

ΝΕΟΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗΣ ΑΟΖ ΠΟΥ ΔΙΚΑΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Του Θεόδωρου Καρυώτη

Η οργάνωση Marine Regions είναι δημιούργημα του Flanders Marine Institute που έχει έδρα την πόλη Ostend του Βελγίου και θεωρείται το παγκόσμιο κέντρο χαρτογράφησης θαλασσίων ζωνών. Έτσι σήμερα (21-10-2016) εξέδωσαν την 9η έκδοση με τους αναθεωρημένους χάρτες για όλα τα παράκτια κράτη του πλανήτη Γη για Χωρικά Ύδατα, Συνορεύουσα Ζώνη, Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, Εσωτερικά Ύδατα και Αρχιπελαγικά Ύδατα. Στον πρώτο χάρτη βλέπουμε την ΑΟΖ της Ελλάδας: 

http://www.marineregions.org/eezdetails.php?mrgid=5679&zone=eez

Ο χάρτης αυτός είναι ταυτόσημος με τον επόμενο δικό μου χάρτη που κυκλοφόρησε πριν 30 χρόνια και πολλοί τον θεώρησαν ένα είδος ελληνικής προπαγάνδας:



Το Marine Regions έχει, επίσης, δημιουργήσει ένα χάρτη της ΑΟΖ της Τουρκίας που δείχνει, ξεκάθαρα, την ΑΟΖ της Τουρκίας στο Αιγαίο Πέλαγος: 

http://www.marineregions.org/eezdetails.php?mrgid=5697&zone=eez

Αυτός ο χάρτης έχει γίνει ο εφιάλτης της Τουρκίας που δέχεται μεν ότι όλα τα νησιά δικαιούνται να έχουν τις ίδιες θαλάσσιες ζώνες με τις ηπειρωτικές ακτές, πλην όμως ότι τα νησιά του Αιγαίου αποτελούν μια «ειδική περίπτωση», στερούμενα του δικαιώματος αυτού. Αλλά η Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας αναφέρει ρητά (Άρθρο 121, παράγραφο 2) ότι όλα τα νησιά διαθέτουν ΑΟΖ και ότι η ΑΟΖ ενός νησιού καθορίζεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που καθορίζεται και για τις ηπειρωτικές περιοχές. Και ο χάρτης αυτός είναι ταυτόσημος με τον δικό μου χάρτη που τόσο πολύ πολέμησαν οι Τούρκοι και κάποιοι Ελληνοαμερικανοί στην Ουάσιγκτον.




Τέλος, ο χάρτης του που ακολουθεί δείχνει τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας με βάση τα 12 ν.μ. που είναι το όριο που έχει καθορίσει το UNCLOS. Όπως ήδη αναφέραμε, η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος στον κόσμο που δεν διαθέτει 12 ν.μ. χωρικά ύδατα: 

http://www.marineregions.org/eezdetails.php?mrgid=5679&zone=eez_12nm

Ο χάρτης αυτός είναι ταυτόσημος με αυτόν του Υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας και με αυτόν που χρησιμοποιώ εγώ που ανήκει στο Εθνικό Συμβούλιο Πληροφοριών των ΗΠΑ.


ΠΗΓΗ:  https://mignatiou.com

Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

ΑΝΕΛΠΙΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΝΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

          ΟΛΗ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΦΟΡΩΝ 
(αρχίζει από το 18.03.54. και πέρα)
        ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΤΕ ΟΛΗ        ΤΗΝ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ
ΘΕΜΑ:  ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΑΦΟΡΩΝ ΤΟΥ   ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ
ΜΕΓΑΛΟ ΠΛΗΓΜΑ 
 ΣΤΑ ΦΑΡΑΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

Xθες στις 11.10.2016 η Επιτροπή Αναφορών του Ευρωκοινοβουλίου συζήτησε Αναφορά μελών της Επιτροπής αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο του  Ελληνικού.
Κατά τη συζήτηση και έπειτα από εισήγηση των μελών μας και τοποθέτηση των Ευρωβουλευτών κ.κ. Νότη Μαριά, Σοφίας Σακοράφα και Νίκου Χουντή και της Γερμανίδας Ευρωβουλευτή των οικολόγων κ. Ska Keller, η επιτροπή αναφορών συνειδητοποίησε ότι υπάρχουν σοβαρές και βάσιμες καταπατήσεις και  παραβιάσεις Διεθνών και Ευρωπαϊκών Συνθηκών και Συμβάσεων καθώς και Οδηγιών της Ε.Ε,και διατήρησε ανοιχτή προς διερεύνηση  την Αναφορά μας
Επιπλέον, ζήτησε από την Κομισιόν να διερευνήσει ενδελεχώς τις καταγγελίες ως οφείλει και να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις. Επίσης, ζήτησε εξηγήσεις από την Ελληνική Κυβέρνηση και τον αγοραστή σχετικά με:
1.     Τις αναφερθείσες καταγγελίες για 11 κρατικές ενισχύσεις υπέρ του αγοραστή.
2.     Την παραβίαση της Οδηγίας 2001/42/ΕΚ για την μη υπαγωγή του νόμου 4062/12 για την «αξιοποίηση» του Ελληνικού, στη παραπάνω Οδηγία. Διότι πριν την ψήφισή του, το 2012,  δεν προηγήθηκε Διαβούλευση με τους πολίτες της Αθήνας και δεν εκπονήθηκε η απαιτούμενη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών επιπτώσεων – ΣΜΠΕ.
3.     Την παραβίαση της Οδηγίας 92/43 για την διατήρηση των Φυσικών Οικοτόπων κλπ και της Οδηγίας 2000/60/ ΕΕ, δεδομένου ότι η θαλάσσια περιοχή του Ελληνικού περιέχει πολλά Λιβάδια Ποσειδωνίας και υφάλους με κοραλλιογενείς σχηματισμούς, είδη προτεραιότητας και απολύτου προστασίας για την Ε.Ε., καθώς και μη ένταξη της Περιοχής αυτής στο δίκτυο Natura.
4.     Παραβίαση της συνθήκης της Φλωρεντίας για την προστασία του τοπίου, επειδή με το σχέδιο  αυτό, όπως έγινε γνωστό από δημοσιεύματα, αλλοιώνεται σημαντικά το τοπίο του Λεκανοπεδίου με 7 ουρανοξύστες, 16οροφες πολυκατοικίες και προβλεπόμενες προσχώσεις στην θάλασσα.
5.     Την καταπάτηση σε όλα τα επίπεδα της συνθήκης του Άαρχους για το δικαίωμα των πολιτών στην διαβούλευση και συμμετοχή των αποφάσεων που αφορούν στο περιβάλλον καθώς και την καταπάτηση της απρόσκοπτης πρόσβασης τους στην Δικαιοσύνη. (ειδικά σ΄ αυτό το σημείο η επιτροπή θορυβήθηκε όταν άκουσε τον Ευρωβουλευτή κ. Νικό Χουντή εκτός των άλλων, να λέει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν δέχτηκε να συζητήσει αίτηση αναθεώρησης που κατέθεσε μαζί με   πολίτες,  στις αποφάσεις του Ε.Σ για το Ελληνικό, θεωρώντας ότι οι πολίτες δεν έχουν έννομο συμφέρον.
6.     Την παραβίαση των συνθηκών:
          α) για την προστασία της αρχαιολογικής κληρονομιάς
          β) της Γρανάδα για την προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
 
Οι τέσσερεις Ευρωβουλευτές ήταν καταπέλτες με τα ατράνταχτα επιχειρήματα τους σχετικά με την  διπλή ύποπτη ιδιότητα της Κομισιόν ως Τρόικα η οποία από τη μια επιβάλλει τις παραβιάσεις αυτές και από την άλλη παίζει τον ρόλο του θεματοφύλακα της κοινοτικής νομοθεσίας.  Έτσι πείστηκε η Επιτροπή Αναφορών να εξετάσει ενδελεχώς την υπόθεση για το Ελληνικό και να επισκεφτεί αν χρειαστεί την περιοχή για επιτόπια αυτοψία όπως ζήτησε έκτος των άλλων η Ευρωβουλευτής κ. Σοφία Σακοράφα καθώς και τα μέλη μας.
Επίσης αίσθηση έκανε η αναφορά της κας Σ. Σακοράφα ότι στην πιο ακριβή περιοχή της πρωτεύουσας, το Ελληνικό, πωλείται κάτω από 100 € το τετραγωνικό μέτρο  και εκείνες του Ν. Μαριά και Ν. Χουντή ότι υπάρχουν σημαντικές κρατικές ενισχύσεις προς τον αγοραστή.
Τέλος, η κυβέρνηση εκπροσωπήθηκε από τον βουλευτή κ. Ουζουνίδη, γεγονός  που θίγει την διάκριση των εξουσιών εκτελεστικής και νομοθετικής όπως ανέφερε μεταξύ άλλων ο Ευρωβουλευτής κ. Νότης Μαριάς.

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2016

¨ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ, ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΓΚΕΜΠΕΛΙΣΚΟΙ ΤΟΥ ΜΑΞΙΜΟΥ¨

Ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης απάντησε στο non paper του Μαξίμου. Το κείμενο έχει ως τίτλο: “Τα σπίτια μας, οι πλειστηριασμοί και οι γκεμπελίσκοι του Μαξίμου…”.

Όσο για τα ερωτήματα για τον Καμίνη και την προσπάθεια ταύτισης του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας με τη Νέα Δημοκρατία (κατά την προσφιλή τους τακτική, όταν το κίνημα τους επικρίνει για την ταύτισή τους με την απάνθρωπη πολιτική της Ε.Ε. στο προσφυγικό να το ταυτίζουν με τους φασίστες και τη Χρυσή Αυγή, όταν μιλά για την αντιεκπαιδευτική πολιτική τους, με τον μητροπολίτη Καλαβρύτων κλπ.), να τους θυμίσουμε και πάλι το «σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου». Το κίνημα αυτό (ξανα)γεννήθηκε μέσα από ανθρώπους και συλλογικότητες που τάχθηκαν ξεκάθαρα με το λαϊκό ΟΧΙ στο περσινό δημοψήφισμα κι αυτό το ΟΧΙ θέλουν να το πάνε μέχρι το τέλος. Ο Καμίνης, η Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα των «Μένουμε Ευρώπη» ήταν και είναι οι συνέταιροι του Τσίπρα και της κυβέρνησής του στη μετατροπή του λαϊκού ΟΧΙ σε ΝΑΙ και όλοι μαζί μνημόνια και κάθε αντιλαϊκό μέτρο σχεδιάζουν, ψηφίζουν, εφαρμόζουν και τη λαϊκή αντίδραση σ’ αυτά προσπαθούν να κατευνάσουν.
Καλό είναι βέβαια να θυμούνται κάπου κάπου οι «αυριανιστές της νέας εποχής» εκεί στο Μαξίμου ότι τους παλιούς ο λαός τους καταδίκασε στο 6%. Να τη φοβάστε λοιπόν τη «φασαρία για τους πλειστηριασμούς» γιατί, καθημερινά όλο και περισσότερο, τίποτα δεν θα σας θυμίζει από τους ξέπνοους αγώνες του επίσημου συνδικαλιστικού κινήματος που μέχρι τώρα ξέρατε και πολύ γρήγορα στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας» (όπως λέγανε κάποτε τα μισά από τα στελέχη της κυβέρνησης και του κόμματός σας) θα σας στείλει…
Όσο για μας, το πήραμε το μάθημά μας. Μια είναι η απάντηση σε κάθε αυριανιστή, πολιτικό απατεώνα, εχθρό του λαού, έχουμε κι εμείς τη δική μας ΤΙΝΑ: Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση παρά ο αποφασιστικός, αδιαπραγμάτευτος, ανυποχώρητος αγώνας για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά που θα φέρει τις μικρές και τη μεγάλη νίκη του μέλλοντός μας!
Κι επειδή για μας δεν είναι απλά ένα σύνθημα σε κάποια συγκέντρωση που ψηφαλάκια θα μας φέρει…
Την Τετάρτη 12 του Οκτώβρη (και κάθε Τετάρτη), στις 3.30μ.μ., θα είμαστε στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης να βροντοφωνάξουμε
ΚΑΝΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ!
Αναλυτικά όλο το κείμενο:
Την Παρασκευή 7/10 κυκλοφόρησε από το μέγαρο Μαξίμου ένα non-paper, για να προσφέρει “επιχειρήματα” στα στελέχη και τους οπαδούς της κυβέρνησης που ανερυθρίαστα λασπολογούν σε κανάλια, διαδίκτυο και γειτονιές, με το οποίο υποστηρίζεται ότι «η κυβέρνηση προστατεύει την πρώτη κατοικία –και μάλιστα με σημαντικά μέτρα ενίσχυσης των πιο αδύναμων». Πολύ μακριά πια από καθετί λαϊκό η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ξέχασε και τη λαϊκή θυμοσοφία: «Στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σκοινί»…
Προσπαθεί η κυβέρνηση να αντιστρέψει την πραγματικότητα, πράγμα όμως δύσκολο γι αυτήν αφού σε ένα πράγμα το non-paper λέει την αλήθεια: «…οι πολίτες έχουν γνώση και κρίση. Ασφαλώς ενδιαφέρονται για την προστασία του σπιτιού τους, δεν επιθυμούν όμως να έχουν ασυδοσία οι μεγαλόσχημοι που χρωστάνε κατά σύστημα και παντού».
Οι πολίτες (ή καλύτερα, τα φτωχά λαϊκά στρώματα) όντως γνωρίζουν ποιος είναι αυτός που προσφέρει την «ασυδοσία στους μεγαλόσχημους» και γι αυτό ακριβώς κρίνουν και κατακρίνουν την κυβέρνηση. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα συνεχίζει την πολιτική των Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ και των κυβερνήσεών τους και την πάει και “ένα βήμα” παραπέρα. Και επειδή γνωρίζουν, την πολιτική αυτή θέλουν να ανατρέψουν, ακριβώς για να σώσουν τα σπίτια τους κι ό,τι τους έχει απομείνει.
Γνωρίζουν πολύ καλά ποιος πρόσφερε ακόμη μεγαλύτερη ασυδοσία στους τραπεζίτες, ψηφίζοντας το 3ο μνημόνιο και το νέο νομοθετικό πλαίσιο για την απελευθέρωση των πλειστηριασμών και τα «κόκκινα δάνεια». Γνωρίζουν ταυτόχρονα πολύ καλά ποιος, όχι μόνο δεν πήρε ούτε ένα σπίτι από τους «μεγαλόσχημους που χρωστάνε κατά σύστημα», αλλά φρόντισε και για την αναπαραγωγή του συστήματος, δίνοντάς τους νέα “τροφή”, από τα δημόσια έργα και τα κανάλια, μέχρι τη δημόσια γη και τα αγαθά…
Αλλά ας μιλήσουμε με στοιχεία κι ας μας πουν αυτοί πόσα σπίτια στην Εκάλη έχουν βγει μέχρι τώρα σε πλειστηριασμό; Γιατί εμείς μπορούμε με στοιχεία να αποδείξουμε ότι καμιά βίλα στο Πανόραμα δεν έχει βγει αλλά αντίθετα δεκάδες είναι μέχρι τώρα τα λαϊκά σπίτια των 40, 60 και 80 τ.μ. που βγαίνουν στο σφυρί στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης κι εκατοντάδες ακόμη έρχονται στο επόμενο διάστημα από τον Εύοσμο, το Καλοχώρι και τις γειτονιές της πόλης μας, όπου ως γνωστόν, δεν κατοικούν ο Μαρινόπουλος ή ο Αλαφούζος και γενικά ούτε καναλάρχες ούτε μεγαλεργολάβοι ούτε κανένας μεγαλόσχημος της πολιτικής και οικονομικής ζωής της χώρας…
Ας μιλήσουμε με στοιχεία κι ας μας πουν τι προβλέπει το τεχνικό μνημόνιο που συνυπέγραψαν το καλοκαίρι κυβέρνηση και εκπρόσωποι των “θεσμών” για το ποσό των παλαιών ληξιπρόθεσμων οφειλών που επιδιώκει να εισπράξει φέτος το Δημόσιο μέσω της επιβολής μέτρων αναγκαστικής είσπραξης (κατασχέσεις σε λογαριασμούς, πλειστηριασμοί κινητής και ακίνητης περιουσίας κ.ά.); Τι ακριβώς σημαίνει το ότι από το συνολικό ποσό των 2,65 δισ. € τα 2,05 δισ. € επιδιώκεται να εισπραχθούν από οφειλέτες ποσών μικρού και μεσαίου ύψους και μόνο τα 600 εκατ. € από τους “μεγαλόσχημους”;
Ας μιλήσουμε με στοιχεία κι ας μας πουν πόσοι από τους 2000 πλειστηριασμούς των τραπεζών και τους 16300 πλειστηριασμούς και κατασχέσεις της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων που θα γίνουν μέχρι το τέλος του 2016 αλλά και τους πολλαπλάσιους που ετοιμάζονται για το 2017, αφορούν εργαζόμενους, άνεργους ή συνταξιούχος και πόσοι «μεγαλόσχημους»;
Ας μιλήσουμε με στοιχεία κι ας μας πουν σε ποιο από τα σημεία 3 και 4 του non-paper λένε την αλήθεια; Γιατί πίσω από το θολό τοπίο που δημιουργεί ο συνδυασμός αυτών των σημείων, κρύβεται η πραγματικότητα του ποιοι και πόσοι προστατεύονται και σε ποιο βαθμό καθώς και ποιοι και πόσοι μένουν παντελώς απροστάτευτοι. Στην πραγματικότητα λοιπόν προστασία της πρώτης κατοικίας (υπό την προϋπόθεση ότι έχουν καταφέρει να ενταχθούν στο νόμο Κατσέλη) υπάρχει μόνο για όσους έχουν ετήσιο ατομικό εισόδημα 8180€ και κατοικία με αντικειμενική αξία κάτω από 120000€ ενώ για τριμελή οικογένεια 17.278€ εισόδημα και 180000€ αξία του ακινήτου (το 25% του συνόλου των δανειοληπτών σύμφωνα με την κυβέρνηση). Για τη συγκεκριμένη κατηγορία προβλέπεται ότι σε περίπτωση αδυναμίας του δανειολήπτη να καλύψει την αποφασισμένη από το δικαστήριο δόση, το υπόλοιπο καλύπτεται (για το 2016) από το κράτος (δηλ. από τους φορολογούμενους, για να μη χάσουν ούτε ένα ευρώ οι χρυσοπληρωμένες και πολλές φορές αγορασμένες απ’ όλους εμάς τράπεζες). Μερική προστασία (και πάντα υπό την προϋπόθεση ένταξης στο νόμο Κατσέλη) προσφέρεται σε όσους έχουν ετήσιο ατομικό εισόδημα μέχρι 13906€ και αντικειμενική αξία της κατοικίας κάτω από τα 180000€ ενώ για τριμελή οικογένεια 29373€ εισόδημα και 240000€ αξία του ακινήτου (το 35% του συνόλου των δανειοληπτών σύμφωνα με την κυβέρνηση). Απαραίτητη προϋπόθεση βέβαια για τη συγκεκριμένη κατηγορία είναι η καταβολή μιας τέτοιας δόσης, με την οποία το ποσό που θα εισπράξει η τράπεζα δεν θα είναι μικρότερο από αυτό που θα εισέπραττε αν έβγαζε το σπίτι στο σφυρί (προστασία δηλ. για την τράπεζα και τα κέρδη της και όχι για την κατοικία). Τέλος για όσους έχουν μεγαλύτερα εισοδήματα από αυτά της δεύτερης κατηγορίας, για το 40% των δανειοληπτών δηλαδή, δεν υπάρχει καμιά προστασία της πρώτης κατοικίας. Μ’ άλλα λόγια αν κάποιος εργαζόμενος έχει μηνιαίο μισθό μεγαλύτερο από τα 586€ του κατώτατου μισθού ή μια τριμελής οικογένεια έχει μηνιαίο εισόδημα περισσότερα από 1440€, θεωρείται ότι όχι μόνο μπορούν να ζήσουν αλλά και ότι μπορούν να πληρώνουν τις δόσεις του δανείου. Κάποιος εργαζόμενος δε που έχει μηνιαίο εισόδημα μεγαλύτερο από τα 1160€ ή μια τριμελής οικογένεια με εισόδημα πάνω από τα 2450€ θεωρούνται «μεγαλόσχημοι» και δεν χρειάζονται καμιά προστασία της κατοικίας τους…
Ας μας πουν ποιος φταίει για το ότι πολύ μεγάλος αριθμός δανειοληπτών δεν έχει προσφύγει στην προστασία του νόμου Κατσέλη; Γιατί κι αν ακόμη κάποιος άνεργος, ελαστικά ή απλήρωτος εργαζόμενος βρει τα 1000 περίπου ευρώ που απαιτούνται για τις διαδικασίες της προσφυγής, τι γίνεται με την κωλυσιεργία των τραπεζών στην έκδοση των αναγκαίων δικαιολογητικών (όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του Μιχάλη Π.) αλλά και την διόλου τυχαία αδράνεια των κρατικών ελεγκτικών μηχανισμών για τη συγκεκριμένη στάση των τραπεζών;
Ας μας πουν τέλος τι ακριβώς σημαίνει «οι αρχές κινούνται με γνώμονα την προστασία της έννομης τάξης καθώς και της αποφυγής εντάσεων»; Οι διαδηλωτές στα ειρηνοδικεία (όπως και οι συνταξιούχοι και κάθε εργατική και λαϊκή κινητοποίηση) είναι αυτοί που διασαλεύουν την «έννομη τάξη» ή οι δυνάμεις της καταστολής που άλλοτε με δακρυγόνα κι άλλοτε με γκλομπς, ασπίδες και συλλήψεις φροντίζουν ν’ αφήσουν ελεύθερο το πεδίο στους μεγαλοσυμβολαιογράφους να υλοποιήσουν το έργο της αρπαγής της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας; Υπάρχουν κανόνες για τη διενέργεια των πλειστηριασμών (δημόσια διαδικασία, ωράριο 4-5μ.μ. κ.ά.) και ποιος θα ελέγξει την τήρηση ή την απροσχημάτιστη παραβίασή τους;
Ξέρουμε ότι σε τίποτα από όλα αυτά δεν θα απαντήσουν. Ούτε και έχει ιδιαίτερη σημασία άλλωστε οποιαδήποτε απάντησή τους. Αυτό που όλοι γνωρίζουμε και το non-paper προσπαθεί να αποκρύψει είναι ότι η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ όχι μόνο δεν προστατεύει τη λαϊκή κατοικία αλλά με το 3ο μνημόνιο και τους νόμους που ψήφισε για την εφαρμογή του κάνει πολύ πιο εύκολη την αρπαγή της από τους τραπεζίτες και τα διεθνή funds, απλουστεύοντας και επιταχύνοντας χρονικά τις διαδικασίες, καθορίζοντας χαμηλότερες τιμές πλειστηριασμών (την εμπορική αντί της αντικειμενικής) κλπ. Αυτό εξάλλου το πνεύμα του απολογητή των τραπεζών αποπνέει όλο το κείμενο, χωρίς καμιά προσπάθεια μάλιστα από την πλευρά τους να το κρύψουν. Αντίθετα, χωρίς κανείς να κοκκινίζει για όλα αυτά, στο non-paper αναφέρεται αυτολεξεί: «Οι τράπεζες, μάλιστα, με βάση τους στόχους που τέθηκαν, σε συνεργασία με την ΤτΕ και τον ESM, προχωρούν σε γενναίες ρυθμίσεις δανείων»…
Τη μία και μοναδική απάντηση σ’ όλα τα παραπάνω και τόσα άλλα που τη ζωή της κοινωνικής πλειοψηφίας κατατρώνε, την έδωσαν μια και καλή όταν επέλεξαν να ταχθούν με την με κάθε θυσία πληρωμή (αντί της διαγραφής) του χρέους, με την με κάθε θυσία παραμονή στην Ε.Ε. και το ευρώ, με τη διατήρηση των παλιών και την υπογραφή του 3ου μνημονίου. Διάλεξαν πλευρά: με τους “μεγαλόσχημους”…
Όσο για τα ερωτήματα για τον Καμίνη και την προσπάθεια ταύτισης του κινήματος ενάντια στους πλειστηριασμούς της λαϊκής κατοικίας και περιουσίας με τη Νέα Δημοκρατία (κατά την προσφιλή τους τακτική, όταν το κίνημα τους επικρίνει για την ταύτισή τους με την απάνθρωπη πολιτική της Ε.Ε. στο προσφυγικό να το ταυτίζουν με τους φασίστες και τη Χρυσή Αυγή, όταν μιλά για την αντιεκπαιδευτική πολιτική τους, με τον μητροπολίτη Καλαβρύτων κλπ.), να τους θυμίσουμε και πάλι το «σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου». Το κίνημα αυτό (ξανα)γεννήθηκε μέσα από ανθρώπους και συλλογικότητες που τάχθηκαν ξεκάθαρα με το λαϊκό ΟΧΙ στο περσινό δημοψήφισμα κι αυτό το ΟΧΙ θέλουν να το πάνε μέχρι το τέλος. Ο Καμίνης, η Νέα Δημοκρατία και τα άλλα κόμματα των «Μένουμε Ευρώπη» ήταν και είναι οι συνέταιροι του Τσίπρα και της κυβέρνησής του στη μετατροπή του λαϊκού ΟΧΙ σε ΝΑΙ και όλοι μαζί μνημόνια και κάθε αντιλαϊκό μέτρο σχεδιάζουν, ψηφίζουν, εφαρμόζουν και τη λαϊκή αντίδραση σ’ αυτά προσπαθούν να κατευνάσουν.
Καλό είναι βέβαια να θυμούνται κάπου κάπου οι «αυριανιστές της νέας εποχής» εκεί στο Μαξίμου ότι τους παλιούς ο λαός τους καταδίκασε στο 6%. Να τη φοβάστε λοιπόν τη «φασαρία για τους πλειστηριασμούς» γιατί, καθημερινά όλο και περισσότερο, τίποτα δεν θα σας θυμίζει από τους ξέπνοους αγώνες του επίσημου συνδικαλιστικού κινήματος που μέχρι τώρα ξέρατε και πολύ γρήγορα στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας» (όπως λέγανε κάποτε τα μισά από τα στελέχη της κυβέρνησης και του κόμματός σας) θα σας στείλει…
Όσο για μας, το πήραμε το μάθημά μας. Μια είναι η απάντηση σε κάθε αυριανιστή, πολιτικό απατεώνα, εχθρό του λαού, έχουμε κι εμείς τη δική μας ΤΙΝΑ: Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση παρά ο αποφασιστικός, αδιαπραγμάτευτος, ανυποχώρητος αγώνας για κάθε ζήτημα, σε κάθε χώρο δουλειάς, κάθε γειτονιά που θα φέρει τις μικρές και τη μεγάλη νίκη του μέλλοντός μας!
Κι επειδή για μας δεν είναι απλά ένα σύνθημα σε κάποια συγκέντρωση που ψηφαλάκια θα μας φέρει…
Την Τετάρτη 12 του Οκτώβρη (και κάθε Τετάρτη), στις 3.30μ.μ., θα είμαστε στο Ειρηνοδικείο Θεσ/νίκης να βροντοφωνάξουμε
ΚΑΝΕΝΑ ΛΑΪΚΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΡΑΤΟΥΣ – ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ!
ΠΗΓΗ: http://newreport.gr/

Παρασκευή, 7 Οκτωβρίου 2016

ΜΙΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΠΑΡΕΑ ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ



Γράφει ο ¨Σπινθηρας¨

Διανύοντας τον 6ο χρόνο στη μνημονιακή Ελλάδα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει το έργο της ακάθεκτη, με τον τρόπο που ξεκίνησε. Διαιρώντας τον Λαό, διασπώντας δια της βίας διαδηλώσεις και αποπροσανατολίζοντας την Κοινή Γνώμη με τον πλέον ξεδιάντροπο τρόπο, επιβεβαιώνοντας την ρήση του υπουργού προπαγάνδας των ναζί, Γιόζεφ Γκαίμπελς: 
«Όσο μεγαλύτερο το ψέμα, και όσο περισσότερο επαναλαμβάνεται, τόσο πιο πιστευτό γίνεται».

Μετά την επίσκεψη του Alexis Tsipras στο Σκοπευτήριο Καισαριανής (αυτό κι αν είναι ένα «μεγάλο ψέμα»), αυτή τη φορά με συνοδεία ΜΑΤ (πως αλλάζουν οι καιροί!*), η τελευταία πράξη της επικίνδυνης κυβερνητικής πολιτικής γράφτηκε στο κέντρο της Αθήνας την Δευτέρα, με πρωταγωνιστές ομάδες καταστολής και διαδηλωτές συνταξιούχους πολίτες.

Οι σκηνές των γερόντων να συγκρούονται με τα ΜΑΤ κάνουν ακόμη τον γύρο του Διαδικτύου και των ΜΜΕ, αλλά όσες φορές κι αν τις δούμε, δεν χωνεύονται. Ταυτόχρονα, μας γυρίζουν πίσω στο 2014 και μας θυμίζουν τις ηλικιωμένες Ουκρανές που σε αντίστοιχη διαδήλωση στην χώρα τους, στάθηκαν μπροστά από τις δυνάμεις ασφαλείας κρατώντας καθρέφτες. Για να βλέπουν οι αστυνομικοί τα πρόσωπά τους, κρυμμένα μέσα στα κράνη.... 

Ορισμένους, μας γύρισαν ακόμη πιο πίσω, στην ιστορική 12η Φεβρουαρίου του 2012, όταν ο ίδιος ο Μίκης Θεοδωράκης ενέπνεε τους 500,000 διαδηλωτές μπροστά από την Βουλή καλώντας την κοινοβουλευτική Αριστερά να αποχωρήσει από την ψηφοφορία για το Μνημόνιο και να ενωθεί με τον κόσμο στον δρόμο. Τότε που προβοκάτορες έδωσαν την κατάλληλη πάσα στα ΜΑΤ, για να ψεκάσουν –δις!- ακριβώς πάνω στον Μίκη Θεοδωράκη, σε μία καθαρή απόπειρα δολοφονίας. Τότε βέβαια, στην κυβέρνηση ήταν οι Παπαδήμος, Παπανδρέου και Σαμαράς με υπουργό προστασίας του πολίτη, τον Χρήστο Παπουτσή.

Αυτή τη φορά όμως, υπεύθυνοι είναι οι αυτοαποκαλούμενοι αριστεροί του ΣΥΡΙΖΑ. Υπεύθυνοι για τον ψεκασμό ανθρώπων που θα μπορούσαν να είναι πατέρες, μητέρες, παππούδες και γιαγιάδες τους. Υπεύθυνοι και για τον ψεκασμό και της Κατίνας Μανιτάρα, αιώνια Ελασίτισσα που συνεχίζει και δίνει το παρών στους λαϊκούς αγώνες. Γεννημένη το 1932, ένοπλη στα 15 της, ανθυπολοχαγός του ΔΣΕ Ρούμελης. Τραυματίστηκε δυο φορές, πέρασε στρατοδικείο στα 17. Και την Δευτέρα, ογδόντα τεσσάρων ετών, βρέθηκε αντιμέτωπη με τα ΜΑΤ της «Αριστέρας». 

Όταν έχεις λοιπόν μία τέτοια κυβέρνηση, που ευθαρσώς και ψευδώς δηλώνει αριστερή και ψεκάζει σαν τις κατσαρίδες ανθρώπους που έδωσαν και δίνουν την ζωή τους για το χώμα που πατάμε και την πατρίδα που μεγαλώνουν τα παιδιά μας, ένα μόνο είναι το χρέος σου: Να την ανατρέψεις.

Ο Σπινθήρας
info@theodorakism.gr

*Τσίπρα θυμήσου το χώμα που πουλάς
λευτέρωσε ο Άρης και το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ"

ένα από τα συνθήματα αυτών, που, υπό βροχή δακρυγόνων και ξύλου, διαδήλωναν ενάντια στην φιέστα-ντροπής του Τσίπρα, 
στο Σκοπευτήριο στη Καισαριανή.

ΠΗΓΗ: http://theodorakism.blogspot.gr/